تهاجم فرهنگی / جنگ نرم - صفحه 6

نویسنده: ریحانه فرامرزى کفاش

نویسنده: مصطفی دلاورپور اقدم مقدمه: یکی از ابزارها و شیوه های ایالات متحده برای تغییر رفتار و یا تضعیف نظام جمهوری اسلامی ایران، تقویت آموزه های جنگ نرم در سیاستهای عملیاتی و راهبردی است. با توجه به پراکندگی نیروهای نظامی امریکا در منطقه و بالتبع افزایش آسیب پذیری آنها، مخالفت جامعه جهانی با تداوم سیاست یکجانبه گرایانه مبتنی بر نظام هژمونیک، پیروزی قاطع کاندیداهای حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری و یک سوم مجلس سنا به تاریخ چهارم نوامبر 2008 و بهره برداری ابزاری آنان از مولفه های نرم افزارگرایانه، اقتدار یگانهای نظامی جمهوری اسلامی ایران در حوزه «جنگهای نامتقارن علوی» و «بازدارندگی موشکی»، ابهام اطلاعاتی غرب پیرامون نوع و دامنه واکنش جمهوری اسلامی ایران در قبال سناریوی حمله نظامی ، تهدید ثبات امنیت عرضه انرژی، تکثر قومی ـ فرقه ای در ایران، عمق استراتژیک پایین فلسطین اشغالی و اقتدار روزافزون نظام در میان جنبش آزادی خواه از مهمترین دلایل ایالات متحده برای بکارگیری «دکترین جنگ نرم» علیه جمهوری اسلامی ایران است؛ به همین دلیل تضمین امنیت ملی، ضرورت توسعه «عمق استراتژیک داخلی و خارجی» و تحقق اهداف عالیه سند چشم انداز()1 ایجاب میکند که متولیان امر با رویکرد کاربردی ـ راهبردی نسبت به آسیب شناسی پیامدهای جنگ نرم امریکا و اتخاذ پاداستراتژی کارآمد برای مهار و خنثی سازی آن اقدام کنند.

میل ذاتی انسان برای افزایش قدرت و استیلا در زمانی که جامعه برای وی فرصت سازی می‌کند، به میزان استعداد و هوشمندی که دارد، او را دعوت به جستجو و یافتن عوامل و عناصری می‌کند که بتوانند بر قدرت وی بیفزایند. تاریخ کهن انسان بر روی کره خاکی با استناد به اخبار و اطلاعات مستند و ابزار و وسایل باقی مانده از اعصار گذشته به انحاء مختلف این نکته را مورد تاکید قرار می‌دهد که بیشتر تلاش انسان در دوران تاریخی خود برای افزایش قدرت و استیلا بر جنگ به مفهوم سنتی تکیه داشته است و اگر چنانچه ابتکار و خلاقیتی نیز بروز می‌یافته معطوف به همین معنا از جنگ بوده است. تداوم میل ذاتی انسان به افزایش قدرت و استیلا و استمرار جنگها به معنای سنتی، مسئولین مربوطه را تدریجاً متوجه امور دیگری که در شکل و قالبی متفاوت از جنگ سنتی می‌توانست آنها را به خواسته‌هایشان نائل گردانده این امور در مقوله‌ای به نام "جنگ و تهدید نرم" جمع شده است و نوشتار حاضر در صدد پرداختن به آن می‌باشد.