۱۳ آبان

روایت کاذب و تحریف‌شده که این روزها ترویج می‌شود آدرس غلط درباره نقطه آغاز دشمنی آمریکا است. نگاهی گذرا به تاریخ معاصر ایران بیانگر فهرست بلندی از دشمنی، توطئه‌ها و دخالت‌های آمریکا در کشور ایران است؛ اقداماتی مثل کودتای 28 مرداد، تحمیل قانون استعماری کاپیتولاسیون و حمایت از شاه برای سرکوب خشونت‌آمیز معترضین حکومت استبدادی که یکی از آن جنایات 17 شهریور در قبل از انقلاب است. دولت آمریکا بعد از انقلاب اسلامی و قبل از تسخیر سفارت آمریکا توسط دانشجویان پیرو خط امام، اقدامات خصمانه خود از قبیل بی‌ثبات‌سازی، حمایت از ضدانقلاب و جریان‌های تجزیه‌طلب، برنامه‌ریزی برای کودتا علیه نظام نوپای اسلامی، عدم استرداد شاه و بلوکه کردن اموال ملت ایران که توسط شاه و دولتمردان رژیم پهلوی به خارج برده بودند، لغو ارسال تسلیحات و هواپیماها به ارزش میلیاردها دلار تا پیش از تسخیر لانه جاسوسی رقم زدند که این موارد اندکی از اقدامات خصمانه و دشمنی امریکا علیه ملت ایران بوده که هیچ ربطی با تسخیر سفارت آمریکا ندارد.

امام خمینی(ره) با عنوان کردن تسخیر لانه جاسوسی به‌عنوان «انقلاب دوم» و حتی «بزرگ‌تر از انقلاب اول»، به تحلیل یکی از سرنوشت‌سازترین نقاط عطف تاریخ انقلاب اسلامی پرداختند. این واقعه در ۱۳ آبان ۱۳۵۸، تنها یک اقدام اعتراضی نبود، بلکه حرکتی استراتژیک برای تثبیت ماهیت مستقل و استکبارستیز نظام نوپای اسلامی بود. در ادامه به تحلیل ابعاد این نام‌گذاری تاریخی می‌پردازیم.

با پایان یافتن دومین مرحله از عملیات رسانه‌ای حماسه تبیین، که از تاریخ ۱۰ آبان تا ۱۵ آبان‌ماه ۱۴۰۴ با موضوع روایت حقیقت انقلاب دوم و در راستای تبیین حقیقت حادثه تاریخی تسخیر لانه جاسوسی آمریکا برگزار شد، مسئول شبکه هادیان جهادگر فضای مجازی از موفقیت‌آمیز بودن این عملیات خبر داد.

استکبارستیزی به‌عنوان یک آرمان جهانی در گفتمان انقلاب اسلامی، تنها محدود به ملت ایران نیست، بلکه ندایی است که ریشه در فطرت عدالت‌خواهانه تمام مستضعفان جهان دارد. جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان «الگویی برای مبارزه با استکبار و حمایت از مستضعفان در سطح جهانی» معرفی‌شده است. در ادامه، به تحلیل ابعاد این مسئله می‌پردازیم:

بر اساس بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی، آمریکا به‌عنوان «استکبار جهانی» و «طاغوت زمان» توصیف می‌شود. این توصیفات، بر تحلیل دقیق ماهیت رفتارها و سیاست‌های این کشور در عرصه بین‌الملل استوار است و می‌توان آن را در چند محور اصلی خلاصه کرد:

نهادینه شدن و تداوم استکبارستیزی در میان مردم مبارز جمهوری اسلامی ایران - و البته هر کشور مبارز و مقاوم دیگر- نشان می‌دهدکه این موضوع نمی‌تواند مبتنی بر هیجانات و احساسات زودگذر باشد بلکه از منطق و دلایل مستحکمی برخوردار است که می‌توان آنها را ذیل سه دسته مبانی و دلایل متقن تحلیل کرد:

استکبارستیزی مفهومی چندبعدی و عمیقاً  ریشه‌دار در مبانی دینی است که مصادیق عینی و راهبردهای عملیاتی مشخصی دارد. این مفهوم، جزء هویت‌ساز نظام جمهوری اسلامی بوده و گذر از آن به معنای تغییر ماهیت نظام است. در واقع استکبارستیزی مفهومی فراتر از یک شعار سیاسی صرف است. این آموزه، که ریشه در مکتب توحیدی اسلام و اندیشه‌های بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران دارد، از سوی مقام معظم رهبری به‌صورت یک گفتمان راهبردی تبیین و تداوم یافته است. رهبر معظم انقلاب به‌روشنی مفهوم استکبارستیزی را این‌گونه تبیین می‌کنند: «استکبارستیزی، یعنی یک ملّتی زیر بار مداخله جویی و تحمیل قدرت استکبارگر یا انسان مستکبر یا دولت مستکبر نرود». این تعریف واضح، اصل عدم پذیرش سلطه را هسته مرکزی این سیاست قرار می‌دهد. تداوم این راهبرد نیازمند عمق‌بخشی به باورهای دینی، توانمندسازی ملی و وحدت‌سازی در جهان اسلام است که در بیانات ایشان بر آنها تأکید شده است. از باب آشنایی بیشتر با مفهوم و ابعاد مختلف استکبارستیزی، این مفهوم در سه محور «معناشناسی»، «ضرورت» و «مصداق‌یابی» بررسی می‌شود:

رئیس مجلس گفت: هدف نهایی نظام سلطه، چیزی جز باج‌خواهی و سلطه‌گری نیست. امروز نیز رئیس‌جمهور آمریکا با همان ذهنیت قدیمی، می‌کوشد با وعده‌های توخالی و بازی‌های سیاسی، استقلال و رفاه ملت ایران را معامله کند و بگیرد.