امام هادی (ع)

امام هادی (ع) با این که شدیدا تحت نظر خلفای بنی‌عباس بود، به مردم از راه‌های گوناگون آگاهی داده و منصب امامت خود را در طی سخنان خویش و در مناظرات علمی، تثبیت می‌فرمود؛ همچنین عدم مشروعیت حکومت بنی‌عباس را تبیین می‌کردند.

امام هادی (ع) با بهره‌گیری از تهدیدها، فرصت‌های بی‌نظیری خلق کردند. تبعید به سامرا که قرار بود نقطه پایان ارتباط امام با مردم باشد، به نقطه آغاز یک شبکه جهانی تبدیل شد.

امام هادی (ع) در یکی از پرآشوب‌ترین دوره‌های عباسی، با جریان‌های انحرافی و سیاست‌های عقل‌ستیزانه مقابله کرد و با حفظ توحید و عقلانیت، شیعیان را برای دوران غیبت سامان داد.

امام هادی (ع) همواره بر حفظ وحدت شیعه تأکید داشتند و تلاش می‌کردند از هرگونه تفرقه و اختلاف در میان شیعیان جلوگیری کنند.

راهبرد امام هادی (ع) زمینه‌ساز شرایط غیبت و آماده‌سازی ذهنی جامعه برای عدم حضور ظاهری امام زمان(عج) بود. بسیاری از شیعیان در زمان آن حضرت یاد گرفتند چگونه در غیاب جسمانی امام با نص، وکلا و دستورالعمل‌های معرفتی مسیر را بشناسند.