احمد توکلی - صفحه 2

احمد توکلی عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، در نامه سرگشاده‌ای به رئیس فراکسیون امید در مجلس، به عملکرد اصلاح‌طلبان در مواجهه با حوادث و آشوب‌های آبان‌ماه به شدت اعتراض کرد.

احمد توکلی عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، در نامه سرگشاده‌ای به محمدرضا عارف رئیس فراکسیون امید (اصلاح‌طلبان و حامیان دولت) در مجلس شورای اسلامی، به عملکرد اصلاح‌طلبان در مواجهه با حوادث و آشوب‌های آبان‌ماه به شدت اعتراض کرد.

این ها در سیاست خارجی معتقدند برای این که ما توسعه پیدا کنیم باید با اقتصاد جهانی ادغام شویم، این چنین توسعه ای محتاج این است که سیاست خارجی همسویی و تجانس کامل با نظم جهانی داشته باشد، یعنی باید هر چیزی را آمریکا می گوید، بپذیریم، و هر سیاستی که ارزش های اخلاقی را فراتر از مرزها قبول دارد، کنار بگذاریم!

عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: شنیده‌ها حاکی است که به تازگی دولت اقدام به انتشار اوراق مالی کرده که سررسید آن سال ۱۴۰۴ است. به این ترتیب بدهی‌های کلان این دولت به دولت بعدی منتقل می‌شود. این بدهی‌ها برای دولت بعد مشکل ایجاد می‌کند.

سوءمدیریت برخی وزارتخانه‌ها باعث بروز بحران در تأمین و توزیع کالاهای اساسی شده است

موضوع موسسات پولی و اعتباری که در سالهای اخیر مشکلات جدی را برای سپرده‌گذاران و مسئولین کشور ایجاد کرده است با پیگیری‌های انجام شده توسط دیده‌بان شفافیت اعلام جرمی انجام شده است.

اشاره: احمد توکلی، سیاست‌مدار اصولگرا که اقتصاد خوانده و چندین دوره نماینده مجلس بوده در این سال‌ها سعی کرده خود را با برند یک سیاست‌مدار «ضد فساد» تعریف کند. او مؤسسه‌ای هم با عنوان دیده‌بان شفافیت و عدالت تأسیس کرده است. این مؤسسه قرار است به پرونده‌های حقیقی و حقوقی درباره فساد ورود کند. مؤسسه او گاهی هم نشست خبری برگزار می‌کند و درباره فعالیت‌هایش گزارش می‌دهد. توکلی بارها گفته که فساد اقتصادی در کشور به مرحله «فساد ساختاری» رسیده است. به بهانه تجمعات اعتراضی اخیر با او گفت‌وگو کرده‌ایم؛ به‌ویژه که آغاز برخی از این تجمعات هم با ورود مال‌باختگان مؤسسات مالی به خیابان رقم خورد. احمد توکلی اصولگراست و این ریشه تفکر اصولگرایی او حتی در منش فسادستیزی‌اش هم نمودار است. مثلا وقتی از او سؤال می‌شود که آیا به نظر شما نباید از سهم بودجه مؤسسات غیردولتی به‌نفع بودجه عمومی مردم زد؟ مخالفت می‌کند و می‌گوید این مؤسسات باید نظارت‌پذیر شوند در صورتی که بودجه‌هایشان را در راستای اهداف و برنامه‌های خود مصرف کرده‌اند، دلیلی بر حذف بودجه آنها نیست. او معتقد است: «اگر آن مؤسسه ١٠‌درصد هم مقبولیت داشته باشد اما کاری که می‌کند مورد نیاز جامعه باشد، حق دارد بودجه بگیرد». او ما را متهم می‌کند که به «دیکتاتوری اکثریت» معتقد هستیم، گویی تعیین بودجه برای برخی نهادهای خاص فرهنگی مرتبط با حریم خصوصی اقلیتی است که حتی مخالفت یک اکثریت در انتخابات با این نگاه خاص هم نمی‌تواند باعث حذف ردیف‌های بودجه خاص شود.

اشاره: با اصولگرايان پيوند فكري دارد و با اصلاح‌طلبان «وصلت» فاميلي. بچه درياست اما بي‌گدار به آب نمي‌زند. چه وقتي مي‌خواهد براي زندگي‌اش «نامزد» انتخاب كند و چه وقتي كه قرار است براي انتخابات «نامزد» شود. در جواني هم «سينما» مي‌رفته و هم «حسينيه». اولي مذهبي‌اش كرده و دومي او را سياسي! «سياسي‌ترين» جوان شهر بوده و «جوان‌ترين» وزير مستعفي جمهوري اسلامي. احمد توكلي، «آقاي هميشه منتقد» همه دولت‌ها بوده است. از دولت چپ‌گراي زمان جنگ و دولت‌ راست‌گراي هاشمي گرفته تا دولت اصلاح‌طلب خاتمي و دولت عدالتخواه احمدي‌نژاد و اعتدال روحاني. هم «دولتي» بوده و هم «مجلسي». براي محمدعلي رجايي «سخنگويي» و براي ميرحسين موسوي «وزارت» كرده و در چهار دوره مجلس، «وكالت». مي‌گويد به رييس‌جمهور شدن اشتياق دارد اما علاقه نه! معتقد است رييس‌جمهور بايد ساده زيست باشد اما زماني كه نوبت به انتخاب مي‌رسد، از احمدي‌نژاد عبور و از قاليباف حمايت و تاكيد مي‌كند: «براي اداره يك كشور، عقلانيت مهم‌تر از ساده‌زيستي است». قبله سياسي توكلي به سوي «راست» است اما مي‌گويد پشت سر «بعضي» اصلاح‌طلبان نماز هم مي‌خواند. البته مكرر تكرار مي‌كند كه اين روزها مرز ميان جريان‌هاي سياسي از بين رفته، حميت جناحي ضعيف شده و «افراد قر و قاطي». مي‌گويد حزب‌بازي‌هاي امروزي همه‌اش كلوب سياسي است. اصولگرايي است كه زياد دست به «قلم» مي‌شود و از «خط كشيدن» دور فساد مي‌نويسد. گاهي رييس‌جمهور را مخاطب قرار مي‌دهد و گاهي به شفاف‌سازي براي مردم روي مي‌آورد. ديگر نه در راهروهاي بهارستان خبري از توكلي است و نه در صحن پارلمان. اين روزها فقط بايد در ساختمان «ديدباني»اش از او سراغ گرفت. جايي كه وقتي تلفنش زنگ مي‌خورد، اين پيغام به گوش مي‌رسد: «با سلام، شما با سازمان مردم نهاد ديدبان شفافيت و عدالت تماس گرفته‌ايد.» سازماني كه او به همراه تعدادي ديگر از نمايندگان مجلس نهم راه‌اندازي كرده است و در تشريح سياست‌هايش مي‌گويد: «يكي از برنامه‌هاي ما مبارزه با قوانين، طرح‌ها و لوايح فسادزا است.» بالاخره راه براي گفت‌وگو با او هموار مي‌شود. اين‌بار نه در پايتخت كه مسيرش به اصفهان مي‌افتاد و ١٠٠ دقيقه او مي‌گويد و من مي‌شنوم. هم از كودكي و جواني‌اش، هم از سياست و «سياسي»كاري‌هايش.