پیروزی «عبدال السید»، فعال پیشرو سلامت عمومی، در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات برای مجلس سنا در ایالت کلیدی میشیگان، به یک نقطه عطف تاریخی در سیاست آمریکا تبدیل شد. السید که اصالتی مصری دارد، در صورت پیروزی در انتخابات سراسری نوامبر، نخستین سناتور مسلمان تاریخ ایالات متحده خواهد بود. این پیروزی در حالی به دست آمد که با موج بیسابقه ۶۰ میلیون دلار هزینه گروههای ذینفوذ خارجی مواجه بود؛ از جمله بیش از ۳۰ میلیون دلار سرمایهگذاری مستقیم «پروژه دموکراسی متحد» وابسته به لابی حامی رژیم صهیونی (آیپک) که برای حفظ حاکمیت جناح سنتی وارد میدان شده بود.
نتیجه این رقابت نه تنها اثباتکننده قدرت روزافزون جریان عدالت خواه به رهبری چهرههایی چون برنی سندرز و الکساندریا اوکازیو کورتز است، بلکه نشان داد بدنه اجتماعی دموکراتها در حال عبور صریح از تشکیلات سنتی و سیاستهای مرکزگرایانه رهبران ارشد حزب در واشنگتن است. رهبران ارشد سنتی حزب از جمله چاک شومر و کریستین گیلیبرند، بهطور چراغخاموش از رقیب السید حمایت میکردند، اما تزریق پولهای کلان و حمایت چهرههای سرشناس واشنگتن نتوانست تضمینکننده موفقیت نامزدهای سنتی در برابر موج بدنه جوان، کارگری و پیشرو حزب باشد.
السید کمپین خود را بر سه محور اصلی «بهداشت و درمان همگانی»، «حمایت بیقیدوشرط از سندیکاها و اتحادیههای کارگری» و «اصلاح ساختار مالی کمپینهای انتخاباتی» استوار کرد. در ابعاد سیاست خارجی نیز، السید به عنوان یکی از منتقدان سرسخت صهیونیسم و جنگ غزه—که اقدامات رژیم صهیونی را صریحاً «نسلکشی» خوانده—توانست عمیقترین گسل میان بدنه پیشرو و رهبری سنتی حزب را فعال کند. موفقیت او نشان داد که پایگاه رأی دموکراتها در ایالتهای کلیدی مانند میشیگان، دیگر حاضر به پذیرش چک سفید امضا برای سیاستهای نظامی آمریکا در خاورمیانه نیست.
این رویداد به روشنی نشان میدهد که جناح پیشرو اکنون نه یک اقلیت معترض، بلکه موتور محرکه اصلی توان انتخاباتی و بسیج رأیدهندگان حزب دموکرات است؛ جریانی که اکنون با عبور از سد لابیهای سنگین واشنگتن، خود را برای نبرد سرنوشتساز نوامبر آماده میکند. با قطعی شدن پیروزی السید، ماشین تبلیغاتی جمهوریخواهان حملات خود را علیه وی آغاز کرد، اما السید در نطق پیروزی خود به رقیب جمهوریخواه هشدار داد که جناح پیشرو با تمام توان برای فتح کرسی میشیگان وارد میدان خواهد شد.