اقدام مضحک و شتاب زده دولت فرانسه در اخراج دیپلماتهای ایرانی، بار دیگر نشان داد که پاریس همچنان بر سیاست خصمانه، فشار و مداخله علیه کشورمان اصرار دارد؛ سیاستی که ریشه در دههها دشمنی با ملت ایران دارد. کارنامه فرانسه در قبال ایران، مملو از اقدامات ضدایرانی است. از حمایت از گروههای تروریستی و میزبانی چند دههای از منافقین گرفته تا حمایت از صدام در جنگ تحمیلی و ایستادن در کنار دشمنان ملت ایران، همگی نشان از رویکرد خصمانه این کشور دارد. فرانسه که همواره خود را مدعی حقوق بشر معرفی کرده، در عمل پناهگاه امنی برای عناصر ضدایرانی و گروههای تروریستی فراهم کرده است.
اکنون نیز نقش دیپلماتهای فرانسوی در پروندهای مرتبط با نفوذ و مداخله خارجی و تلاش برای بسترسازی علیه استقلال کشور، شناسایی شده است. این اقدامات، نشان میدهد که پاریس همچنان به دنبال اجرای سیاستهای مداخلهجویانه خود در قبال ایران است. فرانسه در حالی از حقوق بشر و دموکراسی سخن میگوید که سالهاست با حمایت از گروههای تروریستی و مخالفان نظام جمهوری اسلامی، در تلاش برای تضعیف ایران بوده است.
با چنین کارنامهای، ژست دلسوزی وزیر خارجه فرانسه برای مردم ایران در پیام اخیرش، چیزی جز تلاش برای فریب افکار عمومی نیست. نمیتوان هم میزبان دشمنان ملت ایران بود و هم مدعی دلسوزی برای همان مردم شد. این رفتار دوگانه، چهره واقعی سیاست خارجی فرانسه را آشکار میسازد؛ کشوری که با یک زبان از حقوق بشر سخن میگوید و با زبانی دیگر، از مداخله و حمایت از گروههای مخالف دست برنمیدارد.
ایران در برابر این مداخلات خارجی، هرگز دست بسته نبوده و با قاطعیت از حاکمیت و استقلال خود دفاع کرده است. فرانسه نیز از این قاعده مستثنی نیست. پاریس باید بداند که ادامه این روند خصمانه بیپاسخ نخواهد ماند. جمهوری اسلامی ایران در برابر مداخله، حمایت از دشمنان و اقدامات خصمانه فرانسه دست بسته نخواهد بود و هر اقدام جدید، با پاسخی متناسب و قاطع مواجه خواهد شد.
فرانسه بهتر است به جای ادامه مسیر اشتباه مداخلهگری، سیاست خود را در قبال ایران بازنگری کند و به جای اقدامات خصمانه، به سمت دیپلماسی مبتنی بر احترام متقابل حرکت کند. در غیر این صورت، باید منتظر واکنشهای قاطعانهتری از سوی کشورمان باشد. جمهوری اسلامی ایران ثابت کرده است که در برابر هرگونه تهدید و مداخله، با قدرت و اقتدار ایستادگی میکند و اجازه نخواهد داد هیچ کشوری به حاکمیت و استقلال آن تعرض کند.