امام خامنه‌ای در پیام خود برای آغاز سال تحصیلی، با تعبیری هوشمندانه، «کسب علم» را نه یک سرگرمی یا حتی یک وظیفه شخصی، بلکه در ردیف مأموریت‌های تمدنی قرار می‌دهند. ایشان با استناد به آیه شریفه «یَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنکُمْ وَالَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ»، از همان ابتدا مشخص می‌کنند که علم، در گفتمان اسلامی، با ایمان پیوند خورده است و هر دو با هم، مایه رفعت و تعالی انسان می‌شوند.

هرچه آمادگی یک کشور در حوزه‌های مختلفی چون: اقتصادی، رسانه‌ای، توان بسیج عمومی و در نهایت، انسجام ملی بیشتر باشد، هزینه‌های جنگ برای آن کمتر و قدرت بازدارندگی‌اش بیشتر خواهد بود.

در دهه‌های اخیر، جمهوری اسلامی ایران با وجود تحریم‌های گسترده و فشار‌های بین‌المللی، به پیشرفت‌های چشمگیری در عرصه‌های گوناگون علمی و فناوری دست یافته است. اما هم‌زمان با این جهش علمی، شاهد تشدید دشمنی و خصومت قدرت‌های استکباری، به ویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی، با این اقتدار علمی بوده‌ایم

نگاهی عمیق به مفهوم «دانشگاه انقلابی» در اندیشه بنیانگذار انقلاب اسلامی و رهبر شهید انقلاب، نشان می‌دهد که این نهاد از بدو پیروزی انقلاب تاکنون، نه تنها یک نهاد آموزشی، بلکه سنگری راهبردی در میدان نبرد اندیشه‌ها بوده است.

چه اتفاقی افتاد که ایران امروز توانسته در برابر دو قدرت هسته‌ای مقاومت کند و برابر مدعی ابر قدرتی پیروز شود. راز این تفاوت عظیم در یک مطلب نهفته است و آن مقاومت و ایستادگی است. مقاومت کلید پیروزی‌ها و سربلندی و سر افرازی ایران اسلامی می‌باشد. مقاومتی که نشانۀ آن تقدیم هزاران شهید از اقصی نقاط میهن اسلامی است.

جنگ روزی تمام خواهد شد؛ اما آنچه باید برای فردای ایران باقی بماند، همین «ما»یی است که در روزهای سخت دوباره یکدیگر را پیدا کرد.

قدرت حقیقی یک کشور نیز از همین نقطه آغاز می‌شود؛ آنجا که برای دانستن، ساختن و دوباره برخاستن، چشم به اجازه دیگران نداشته باشد.

آرایش همه‌جانبه ملی به معنای حضور هماهنگ ظرفیت‌های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، علمی، رسانه‌ای و مدیریتی در جهت حفظ امنیت، آرامش، امید و منافع ملی است.

زن مسلمان، براساس ظرفیت‌های وجودی خود، که توسط خداوند در او نهاده شده و به وسیله‌ی شریعت، در جهت استفاده‌ی صحیح از آن راهنمایی شده است. می‌تواند بخشی از پازل بسیار مهم، در دفاع از حاکمیت اسلام باشد.

جهان امروز به مدد شبکه‌های اجتماعی به دهکده‌ای بدل شده که مرز‌های اطلاعاتی در آن فرو ریخته است. در این فضای بی وقفه‌ی خبری، دیگر تنها رسانه‌های رسمی نیستند که روایت میسازند، بلکه هر شهروندِ مجهز به یک گوشی هوشمند، خود به یک خبرگزاری بالقوه تبدیل شده است. این دگرگونی شگرف، اگرچه قدرت آگاهی بخشی را دموکراتیک کرده، اما همزمان بستری مسموم برای تکثیر ویروس وار شایعات و اخبار جعلی پدید آورده است.

در شرایط جنگی و فشار تحریم‌ها، پشتیبانی از این جبهه، وظیفه مشترک دولت، نهاد‌های آموزشی و گروه‌های مردمی است. نهاد‌های مردمی باید به عنوان «واسطه‌های معنایی» عمل کنند؛ یعنی فضای تولید محتوای ارزشمند را در مقابل سیلابِ محتوا‌های بی‌هویت و منحرف، تقویت نمایند.

سرمایه اجتماعی برآمده از این اتحاد مردمی، به‌ویژه با حضور پرشور زنان، چونان سپری پولادین در برابر توطئه‌های اطلاعاتی و عملیات روانی دشمن عمل می‌کند.