بصیرت - صفحه 3532

اشاره: گزينه مطلوب اصولگرايان براي رقابت در مقابل روحاني چه كساني مي‌توانند باشند و البته اين گزينه‌ها با توجه به تجربه تلخ اين جناح در دو انتخابات ٩٢ و ٩٤ آيا قدرت راي‌آوري بالايي دارا هستند؟ امير محبيان، تحليلگر و فعال سياسي جناح راست معتقد است كه مجموعا سه راه قابل پيش‌بيني، پيش پاي جريان راست وجود دارد. حضور اصولگرايان در سال ٩٦ مقابل روحاني يا با خطوط درگيري پررنگ رقابتي خواهد بود كه در اين صورت جليلي و احمدي‌نژاد گزينه‌هاي مناسبي براي اين راه هستند. راه دوم رقابت اصولگرايان با روحاني با خطوط درگيري كمرنگ‌تر است كه در اين صورت قاليباف و لاريجاني گزينه‌هاي موجود هستند. محبيان نهايتا راه سوم را همراهي با روحاني و حمايت از او مي‌داند تا اصولگرايان بتوانند در كابينه روحاني در دولت دوم او جايي داشته باشند. او البته معتقد است كنشگري اصولگرايان هر روز احتمال انتخاب راه سوم را كمرنگ‌تر مي‌كند. دبير كل حزب نوانديشان ايران اسلامي معتقد است كه در بين نامزدهاي موجود احمدي‌نژاد و قاليباف بيشترين شانس راي‌آوري را دارند.

مقدمه: مقام معظم رهبری در دیدار با جمعی از خانواده‌های شهدا به ترسیم جنبه‌هایی از صحنه نبرد حق و باطل پرداخته و نقش شهید و شهادت را در این مبارزه تبیین فرمودند. بر این اساس ایشان جایگاه تروریسم گذشته و جدید را در جنگ علیه انقلاب اسلامی و ملت ایران مشخص فرموده و در مقابل، اراده انقلابی و اعتماد به نیروهای مردمی را رمز پیروزی در نبرد علیه استکبار قلمداد کردند. در ادامه نیز ایشان با ترسیم صحنه بحرین رفتار حاکمان این کشور را در مقابل شیخ عیسی قاسم نابخردانه دانستند. آنچه در ادامه می‌آید، تبیینی است بر فرمایشات رهبر انقلاب در دیدار با خانواده شهدای هفتم تیر و مدافع حرم به تاریخ پنجم تیرماه سال 95.

مقدمه: «كشف انبار اسلحه در بحرين و دستگيري پنج مظنوني كه مي‌گويند در ايران و عراق آموزش نظامي ديده‌اند.» «تاييد حكم اعدام يك شهروند شيعه كويتي به اتهام جاسوسي براي ايران.» «شوراي همكاري خليج فارس خواستار بازگشت تحريم ايران شد». «عادل الجبير مي‌گويد نسبت به پول‌هايي كه ايران به دست مي‌آورد نگران است»؛ دومينويي از اتهام‌ها و ادعاهاي تكراري در خصوص ايران و فعاليت‌هاي منطقه‌اي آن‌كه روزهاست در رسانه‌هاي منطقه‌اي منتشر و در فضاي مطبوعاتي بين‌المللي منعكس مي‌شود. رابطه ايران و كشورهاي عضو شوراي همكاري خليج فارس كه در راس هرم تصميم‌گيري آنها عربستان ايستاده است هر روز تيره‌تر از قبل مي‌شود. عادل الجبير، وزير امور خارجه عربستان سعودي دست از تنش‌زايي برنمي‌دارد. تازه‌ترين اظهارات وي در شبكه يورونيوز انعكاس داشته است. گفت‌وگويي كه فرصتي دوباره به رييس دستگاه ديپلماسي سعودي براي انتقادهاي بي‌حد و حصر و اتهام‌هاي بي‌پايه و اساس داد. نگاه عربستان سعودي به توافق هسته‌اي ايران و ١+٥ چيست؟ اين پرسشي است كه هر خبرنگاري در مواجهه با عادل الجبير از وي مي‌پرسد، چرا كه تصور عموم حاكم بر اين پايه است كه عربستان از ايران پساتوافق واهمه شديد دارد. از ايراني كه قدرت سياسي آن در منطقه احيا شده است، غل و زنجيرهاي تحريم از پاهايش گشوده شده و مي‌رود تا احياي فضاي سياسي و اقتصادي خود را در سطح بين‌المللي شاهد باشد. عادل الجبير، رييس دستگاه ديپلماسي همان كشوري است كه يك بار توافق هسته‌اي ميان ايران و ١+٥ را چندماه به تعويق انداخت تا با كاستن از درآمد ايران ناشي از فروش نفت، دست طرف مقابل را در ميز مذاكرات بالاتر ببرد. اكنون الجبير مي‌گويد كه هر توافقي كه از دستيابي ايران به تسليحات هسته‌اي جلوگيري كند، هر توافقي كه داراي مكانيزم نظارت سختگيرانه و تحميلي باشد و در صورتي كه ايران آن را نقض كند داراي شروطي براي برگشت‌پذيري تحريم‌ها باشد، توافقي است كه عربستان از آن استقبال مي‌كند. دست عربستان سعودي در فعاليت‌هاي منطقه‌اي در حنا مانده است از سوريه تا عراق و يمن شكست‌هاي پياپي، سعودي‌ها را كلافه كرده است. عادل الجبير ايران را به دخالت در لبنان با اهرم حزب‌الله و همچنين دخالت در امور عراق، سوريه، يمن و بحرين متهم مي‌كند. همان يمني كه از يك سال و سه ماه پيش حملات بي‌امان سعودي‌ها به آن جان هزاران زن و كودك بي‌گناه را گرفته است. همان يمني كه عربستان در آن متهم به كودك‌كشي مي‌شود اما با تهديد مالي دبيركل سازمان ملل نام اين كشور از ليست خط مي‌خورد. عربستان سعودي مي‌گويد كه ايران پشت پرده عمليات‌هاي شبه‌نظامياني در يمن بوده است كه امنيت عربستان سعودي را تهديد مي‌كردند و لذا عربستان براي توقف اين تهديدها دست به كار كشتار‌هاي بي‌حد و حصر در يمن شده است. رابطه ايران و عربستان سعودي نه فقط يك گره كه كلافي هزار سر است. ايران در سه سال گذشته بارها با توجه به شرايط بحراني منطقه در قبال عربستان سعودي و تنش‌زايي‌هاي بي‌امان اين كشور سكوت اختيار كرده است اما به نظر مي‌رسد كه رياض براي افزودن بر شعله‌هاي تنش با ايران هر روز هيزم تازه‌اي فراهم مي‌كند. در چنين شرايطي كشورهاي عضو شوراي همكاري هم گاه و بي‌گاه تن به اقدام‌هاي مخرب عربستان مي‌دهند و ايران را متهم به دخالت در امور داخلي خود مي‌كنند. تفرقه، آخرين اتفاقي است كه كشورهاي منطقه در اين روزهاي پرتنش و شب‌هاي شوم فعاليت‌هاي تروريستي به آن نياز دارند. ايران در مقابل جبهه ايجاد شده چه سياستي بايد اتخاذ كند؟ مقصر ايران است! يا كشورهاي مقابل آن در منطقه؟ چرا اين گره باز نمي‌شود‌؟ تطويل اين تنش چه معنايي براي ايران دارد؟ پرسش‌هايي از اين دست را با داود هرميداس باوند، استاد روابط بين‌الملل دانشگاه و ديپلمات اسبق كشورمان در ميان گذاشتيم. مشروح اين گفت‌وگو به شرح زير است: