بصیرت - صفحه 3757

اشاره: دانشگاه از پس هشت سال روزهای سخت دولت نهم و دهم همچنان زنده است. این جمله ترجیع‌بند همه فعالیت‌های دانشجویی است که با وجود فشارهایی که در دولت احمدی‌نژاد بر آن‌ها وارد شد و به‌ویژه در روزهای پس از انتخابات سال 88، به حرکت خود ادامه داد تا اندک صدای باقیمانده برای اعتراض به وضع موجود از دل دانشگاه بیرون بیاید. حمیدرضا جلایی‌پور، استاد جامعه‌شناسی دانشگاه تهران، در گفت‌وگو با «بهار» معتقد است فعالیت‌های دانشجویی در شرایط فعلی در وضعیت جنبش اجتماعی نیست، اما به‌معنای این نیست که در دانشگاه‌ها فعالیت‌های جمعی نداریم. این عضو حزب «اتحاد ملت» می‌گوید: دانشجویان واسطه‌ای بین نخبگان و وضعیت تبعیض علیه زنان و وضعیت تخریب محیط‌زیست و وضعیت فرسایش آسیب‌های اجتماعی و مشکلات ناشی از اقتدارگرایی باشند.

مقدمه: حضور اصلاح‌طلبان در مجلس دهم اگرچه حركتي روبه جلو براي اين جريان به شمار مي‌رود اما مستلزم دورانديشي و برنامه‌ريزي است. به نظر مي‌رسد با توجه به شرايط داخلي و خارجي، به همان اندازه كه ورود اصلاح‌طلبان به مجلس حائز اهميت است، عملكرد و كيفيت حضور آنها نيز داراي اهميت است. اين در حالي است كه در ماه‌هاي باقيمانده از دولت آقاي روحاني، مجلس دهم با چالش‌ها و فرصت‌هاي مهمي روبه روخواهد بود كه در سرنوشت دولت اول حسن روحاني تاثيرگذار است. به همين دليل براي بررسي مهم‌ترين چالش‌ها و فرصت‌هاي پيش روي مجلس دهم ودولت تدبيرو اميد با فيض‌ا... عرب سرخي فعال سياسي اصلاح‌طلب گفت‌وگو كرديم. عرب سرخي به«آرمان»گفت: « اگر گمان كنيم تندروهاي سياسي در انتخابات رياست‌جمهوري به صورت منفعلانه رفتار خواهند كرد بسيار خوشبينانه خواهد بود. تندروهاي سياسي نشان داده‌اند براي كارشكني در اجرايي شدن سياست‌هاي دولت آقاي روحاني حتي از حمله به سفارت عربستان و ايجاد تنش منطقه‌اي بين دولت و دشمنان منطقه‌اي نيز پرهيز نمي‌كنند؛ به همين دليل در انتخابات رياست‌جمهوري با تمام قوا و امكانات خود وارد رقابت‌هاي انتخاباتي خواهند شد. در نتيجه عزم اصولگرايان براي رقابت با آقاي روحاني در انتخابات رياست‌جمهوري۹۶ جزم شده و براي شكست روحاني هم قسم شده‌اند. »در ادامه متن گفت‌وگوي «آرمان» با فيض‌ا... عرب سرخي را از نظر مي‌گذرانيد:

اشاره: ملک سلمان با توجه به شرایط ویژه اش کمتر سفر می‌رود و حتی کمتر در اذهان عمومی ظاهر می‌شود، ولی در چنین شرایطی سفر او به مصر و ترکیه و به ویژه قاهره بسیار مورد توجه قرار گرفت. اساسا این سفر چرا صورت پذیرفت؟ آیا می‌توان ارتباطی بین پرونده‌های خاورمیانه‌ای عربستان با این سفر برقرار کرد. بن بست در یمن، مشکلات در سوریه، بحران‌ها در لبنان و از همه مهمتر تقابل با ایران.به طور حتم این پرونده‌ها به یکدیگر مرتبطند. عربستان هم امکانات خود را برای مقابله با نفوذ ایران در منطقه بسیج کرده و تلاش دارد محوری شیعه و سنی تشکیل دهد هرچند از نظر ما چنین محوری وجود ندارد و فقط محور مقاومت در مقابل اسرائيل و سلطه جویی آمریکا در منطقه وجود دارد که رژیم‌های عرب همپیمان با این ساختار هم در این محور دوم قرار می گیرند. منتهی آنها به دلیل اینکه به محور خود رنگ و لعاب دینی دهند، محور مقاومت را به شیعی گری متهم می کنند و خود را محور سنی می‌نامند. عربستان مدت‌هاست در فکر چنین جبهه‌ای است و سابقه‌اش هم موجود است. بیشتر امید عربستان در منطقه به پاکستان، ترکیه و مصر است. پاکستانی‌ها تصمیم نهایی را به پارلمان محول کردند و پارلمان آن کشور نپذیرفت. با ترکیه اختلافات اساسی دارند ضمن اینکه ترکیه خود داعیه رهبری جهان تسنن را دارد و به دنبال زنده کردن امپراتوری عثمانی است و ضمن اینکه ریشه اخوانی هم دارد، حال آنکه عربستان به شدت ضد اخوان است. لذا مصر بهترین گزینه است که عربستان روی آن کار می‌کند. مشکل مصر هم بحران اقتصادی است و نیاز اقتصادی این کشور به کمک‌های خارجی. عربستان از همین مسئله سو استفاده می‌کند و به سمت مصر حرکت می‌کند تا این کشور را به خود جلب کند. درخبرها داشتیم اهدای یک و نیم میلارد دلار برای اجرای پروژه‌ها در صحرای سینا، احداث پل روی تنگه تیران، اهدای ۴میلیارد دلار کمک نقدی و … پروژه‌هایی است که اعلام شده است. البته توجه داشته باشید که سفر پادشاه عربستان به مصر از مدت‌ها پیش برنامه ریزی شده بود ولی مرتب به عقب می افتاد. یک دلیلش بیماری ملک سلمان بود ولی من فکر میکنم آنها به دنبال انتخاب زمان مناسب بودند و این زمان مناسبی بود. در مصر بحران چنان شدت گرفت که واحد پول مصر به شدت سقوط کرد. با توجه به اینکه ملت مصر کم درآمد و فقیر است قدرت خرید آنها به شدت کاسته شد و مشکلات اقتصادی فراوان شد. در چنین شرایطی مصر به شدت نیاز داشت به شکل فوری کسی از خارج به آنها دلار تزریق کند و این کار را عربستان انجام داد و ۴میلیارد دلار به مصر تزریق کرد تا بانک مرکزی این کشور بتواند جلوی سقوط بیش از پیش واحد پولشان را بگیرد. از سوی دیگر در جبهه عربستان، ارتش سوریه توانسته پیشرفت‌های خوبی را کسب و شهر پالمیرا (تدمر) را آزاد کند. از سوی دیگر در رابطه با ایران مسئله اجرای برجام آنها را نگران کرده در نتیجه زمان را مناسب دیدند که این سفر انجام شود تا تاثیرات داخلی و بین المللی خود را داشته باشد. در نتیجه انتخاب زمان خیلی دقیق و زیرکانه صورت گرفته است. با وجود اینکه مساله نیاز مالی مصر خیلی مبرم بود و می‌توانست باب همکاری برای دو کشور را باز کند، اما اگر وارد مسائل منطقه‌ای وارد شویم دو کشور تقریبا در تمام حوزه‌ها با یکدیگر اختلاف نظر دارند. به عنوان مثال در سوریه و یمن چنین وضعیتی مشاهده می‌شود. با این وضعیت چگونه می‌توان آینده روابط کشور را مطالعه کرد.مصر کشوری نیست که زیر چتر عربستان برود. مصر مهمترین و بزرگترین کشور عرب در منطقه است. مصر دارای جمعیت فرهیخته، جریان‌های تحصیلکرده، تمدن ۷هزار ساله است و موقعیت بسیار مهم بین دو قاره دارد و در نتیجه مصر همیشه در جهان عرب حالت رهبری داشته و هنوز هم باید داشته باشد. گرچه در حال حاضر این موقعیت از دست رفته و همین عقب‌نشینی مصر از صحنه منطقه‌ای باعث شده عربستان و قطر و امارات گستاخ شوند و در منطقه جولان دهند و اتحادیه عرب را زیر سلطه خود قرار دهند. ضمن اینکه تنفر نسبت به سعودی‌ها هم در مصر، هم شمال آفریقا جدی است.