روزنامه مردم سالاری - صفحه 19

مقدمه: بسیار جالب است؛ مدت‌هاست به تیم مذاکره‌کننده و وزیر امور خارجه هجمه می‌برند که چرا توافق هسته‌ای امضا شده و آسمان و ریسمان را به هم می‌بافند که برجام نتیجه نداشته است و حتی این انتقادات را به حدی رساندند که مراجع تقلید هم به انتقاد از عملکرد این مخالفان می‌پردازند، اما حمید رسایی عضو جبهه پایداری که نتوانست رای مردم برای حضور در مجلس دهم را کسب کند و از مخالفان اصلی برجام است با این جمله که «به منتقدان حمله کنید مشکل حل می‌شود؟ » مسیر فرافکنی را پیش می‌گیرد و به رویه سابق خود ادامه می‌دهد. به اعتقاد این عضو جبهه پایداری ظریف زحمت کشیده و می‌کشد اما بی‌فایده است؛ او پاسخ نمی‌دهد چه مولفه‌ای باید جایگزین مذاکره شود. او دیروز متن گفت‌وگوی منتشرنشده‌ای را در تلگرام خودش منتشر کرد که «آرمان» به انتشار آن پرداخته و در ادامه آن می‌خوانید:

اشاره: ايالت خودمختار قره‌باغ كوهستاني، پس از فروپاشي شوروي سابق، جدايي خود را از دولت مركزي باكو اعلام كرد. مناقشه ميان ارمنستان و جمهوري آذربايجان بر سر منطقه قره‌باغ در سال 1988 آغاز و در سالهاي 1992 و 1994 به درگيري‌هاي نظامي‌تبديل شد. جمهوري آذربايجان در نتيجه اين درگيري، نظارت بر منطقه قره‌باغ كوهستاني و هفت شهرستان همجوار آن به نام‌هاي ‌خان كندي، شوشا زنگيلان، جبراييل، قبادلي، آغدام،كلبجر و فضولي را از دست داد. در كوران جنگ ميان دو كشور، «گروه مينسك» سازمان امنيت و همكاري اروپا نيز به ابتكار برخي كشورها از جمله تركيه براي يافتن راههاي مسالمت‌آميز حل و فصل اين بحران تشكيل شد و در اوايل سال 1994 با دخالت روسيه ميان دو كشور قرارداد آتش‌بس در «بيشكك» (پايتخت قرقيزستان) به امضا رسيد. از آن به بعد، مسؤوليت حل مناقشه قره‌باغ بر عهده گروه مينسك به رياست مشترک نمايندگان سه كشور آمريكا، روسيه و فرانسه گذاشته شد و در اين مسير، فعاليت 22 ساله اين گروه از يك طرف و تلاش‌هاي ديپلماتيك دولت باكو و امضاي قراردادهاي نفتي با شركتهاي غربي از طرف ديگر، تاكنون هيچ ثمري نداشته است که جنگ اخير، مويد اين ادعاست و برخي معتقدند كه موضوع حل وفصل مناقشه قره‌باغ را بايد از صفر شروع كرد. در اين نوشتار، سابقه اقدامات گروه مينسک سازمان امنيت و همکاري اروپا در قبال حل بحران و دلايل ناکامي‌آن، طرح احتمالي جديد گروه مينسك، بررسي و ارزيابي شده است.

مقدمه: وقتي به سياست خارجي و مسايل داخلي ترکيه در يکسال گذشته توجه مي‌کنيم اين کشور با افت و خيزهاي فراواني مواجه بوده است؛ ارتباط روسيه و ترکيه بعد از سقوط سوخوي روسي به شدت تحت تاثير قرار گرفت و درگيرهاي لفظي تا حد تهديد به جنگ هم پيش رفت اما هيچکدام علاقه‌اي به افزايش ميزان درگيري نداشتند. اردوغان به اندازه کافي خود را در مسايل خارجي درگير کرده بود حتي به عراق نيروهايي را با عنوان مبارزه با داعش اعزام کرد. انفجارهاي زنجيره‌اي در شهرهاي مختلف و کاهش حجم سفرهاي توريستي به ترکيه نارضايتي‌هايي را به دنبال داشت. تنش‌ها در ترکيه تا بدنه دولت هم کشيده شد و داوود اوغلو از نخست وزيري و رياست حزب اعتدال و توسعه کناره‌گيري کرد. بايد ديد اين سياست‌هاي تنش‌زاي خارجي ترکيه تا کجا ادامه خواهد داشت؟ آيا ممکن است که ترکيه با همين سياست‌ها به پرتگاه نزديک شود؟ شفقنا اين سوالات را با نعمت‌الله ايزدي سفير سابق ايران در روسيه و عمان مطرح کرده است؛ او معتقد است ترکيه در منطقه سياست‌هاي اصيل خود را دنبال مي‌کند و به طور قطع حضور پررنگ خواهد شد چون در همسايگي سوري‌ها قرار دارد و اين کشور براي ترک‌ها استراتژيک است و اتفاقات سوريه مسايل داخلي ترکيه را هم تحت تاثير قرار مي‌دهد؛ درست است که در اين کشور اعتراضاتي براي نا امني‌هاي اخير صورت مي‌گيرد اما به گمان من نمي‌توان انتظار داشت تا اتفاقات حادي براي تغيير وضعيت رخ دهد و مکانيزم‌هاي تغيير در ترکيه تعريف شده است، به نظر مي‌رسد که دولت ترکيه سعي دارد تا حداقل‌هاي اقبال عمومي‌ را از دست ندهد. در ادامه متن گفت‌و‌گوي شفقنا با نعمت‌الله ايزدي را مي‌خوانيد: