نهضت انتظار - صفحه 2

آیت الله محمدهادی معرفت اشاره: دینی که می‌تواند انسان جهانی شده را در عصر جهانی شدن، به سرمنزل مقصود برساند و دین جهانی شود. فقط دین آسمانی و تحریف نشده‌ای است که بصیرت می‌بخشد و جهالت‌ها و خرافات و تعصبات را می‌زداید، یعنی اسلام که مایه آن در سرشت بشر نهاده شده و پاسخگوی فطرت و طبیعت انسان، اجتماع و جهان است. «جهانی شدن» که زمینه «جهانی‌سازی» است، از جهان‌بینی اندیشه‌وران بزرگ جهان سرچشمه گرفته که در راس همه، انبیا و حکیمان قرار دارند که امروزه بر اثر کمرنگ‌ شدن مرزها و برداشته شدن محدودیت‌های جغرافیایی و ایجاد تسهیلات در رفت و آمدها، و نیز آسان شدن تبادل اطلاعات و فزونی انواع رسانه‌های اطلاع‌رسانی، روند جهانی شدن هرچه بیش‌تر سرعت می‌گیرد، بنابراین، مساله تقارب ملل و تعارف و شناخت متقابل، امری حتمی و اجتناب‌ناپذیر چه اقدامی باید کرد؟ آیا باید حالت انفعالی به خود بگیریم تا دیگران سرنوشت ما را رقم زنند یا خود به پاخیزیم و طبق مسئولیت انسانی- اسلامی، خویش زمام رهبری جهانی سازی را به دست گیریم، ‌و طبق آیه شریفه و کذلک جعلناکم امه وسطا لتکونوا شهدا علی‌الناس متعهد بسط عدل در گستره جهان شویم؟! فرایند جهانی شدن که فرایندی ناگزیر برای انسان امروز است، می‌ـواند هم تهدید باشد و هم فرصت تلقی شود، از این رو، رویارویی با پدیده جهانی شدن، باید مقابله با جنبه‌های منفی آن باشد زیرا این رویداد همچون سیلی خروشان، بی‌خواست و اراده ما در جریان است. عمده، کنترل این جریان است که از روز نخست، اسلام بر عهده امت اسلامی گذاشته، عمده اهرم فعال این رهبری، همان فرهنگ غنی و سرشار از عناصر سازنده جوامع انسانی است. این اهرم در دست مسلمانان قرار دارد و هیچ فرهنگی نمی‌تواند با آن مقابله کند و اساسی‌ترین وسیله ممکن برای رهبری جامعه جهانی،‌فرهنگ پویا و سازنده است که در اختیار این ملت قرار دارد. پس این که جهانی شدن را فرصت بدانیم یا تهدید، به تفسیر ما از جهانی بستگی دارد،‌و این که چگونه با آن برخورد کنیم. چنانچه موضع انفعالی به خود گرفتیم، ‌به طور قطع تهدیدی است که مقدسات ملی و مذهبی در معرض خطر جدی قرار خواهد گرفت، ولی اگر با در نظر سابقه درخشان و اصالت فرهنگ غنی که در اختیار داریم،‌ درصدد به دست گرفتن زمام روند جهانی شدن و جهانی‌سازی باشیم،‌به یقین پیروز و موفق خواهیم بود.

آیت‌الله محمدهادی معرفت اشاره: دینی که می‌تواند انسان جهانی‌شده را در عرصه جهانی شدن، به سرمنزل مقصود برساند و دین جهانی شود، فقط دین آسمانی و تحریف نشده‌ای است که بصیرت می‌بخشد و جهالت‌ها و خرافات و تعصبات را می‌زداید، یعنی اسلام که مایه آن در سرشت بشر نهاده شده و پاسخگوی فطرت و طبیعت انسان، اجتماع و جهان است. «جهانی‌شدن» که زمینه «جهانی‌سازی» است، از جهان‌بینی اندیشه‌وران بزرگ جهان سرچشمه گرفته که در راس همه، انبیا و حکیمان قرار دارند که امروزه بر اثر کمرنگ شدن مرزها و برداشته شدن محدودیت‌های جغرافیایی و ایجاد تسهیلات در رفت‌وآمدها، و نیز آسان شدن تبادل اطلاعات و فزونی انواع رسانه‌های اطلاع‌رسانی، روند جهانی شدن هرچه بیش‌تر سرعت می‌گیرد، بنابراین، مساله تقارب ملل و تعارف و شناخت متقابل، امری حتمی و اجتناب‌ناپذیر است و پیامدهای آن، چه زشت و زیبا، دامنگیر همگان خواهد بود، منتهی در راه گزینش اصلح، و به عبارتی، تاثیرگذاری فرهنگ برتر که پیشتاز جهانی‌سازی است، چه اقدامی باید کرد؟ آیا باید حالت انفعالی به خود بگیریم تا دیگران سرنوشت ما را رقم زنند یا خود به پاخیزیم و طبق مسئولیت انسانی – اسلامی، خویش زمام رهبری جهانی‌سازی را به دست گیریم، و طبق آیه شریفه و کذلک جعلناکم امه وسطا لتکنوا شهدا علی‌الناس متعهد بسط عدل در گستره جهان شویم؟! فرایند جهانی شدن که فرایندی ناگزیر برای انسان امروز است، می‌تواند هم تهدید باشد و هم فرصت تلقی شود، از این رو، رویارویی با پدیده جهانی‌شدن، باید مقابله با جنبه‌های منفی آن باشد زیرا این رویداد همچون سیلی خروشان، بی‌خواست و اراده ما در جریان است. عمده، کنترل این جریان است که از روز نخست، اسلام بر عهده امت اسلامی گذاشته، عمده اهرم فعال این رهبری، همان فرهنگ غنی و سرشار از عناصر سازنده جوامع انسانی است. این اهرم در دست مسلمانان قرار دارد و هیچ فرهنگی نمی‌تواند با آن مقابله کند و اساسی‌ترین وسیله ممکن برای رهبری جامعه جهانی، فرهنگ پویا و سازنده است که در اختیار این ملت قرار دارد. پس این که جهانی‌شدن را فرصت بدانیم یا تهدید، به تفسیر ما از جهانی‌شدن بستگی دارد، و این که چگونه با آن برخورد کنیم. چنانچه موضع انفعالی به خود گرفتیم، به طور قطع تهدیدی است که مقدسات ملی و مذهبی در معرض خطر جدی قرار خواهد گرفت، ولی اگر با درنظر گرفتن سابقه درخشان و اصالت فرهنگ غنی که در اختیار داریم، درصدد به دست گرفتن زمام روند جهانی شدن و جهانی سازی باشیم، به یقین پیروز و موفق خواهیم بود.

آیت‌الله محمدهادی معرفت اشاره : دینی که می تواند انسان جهانی شده را در عصر جهانی شدن , به سرمنزل مقصود برساند و دین جهانی شود , فقط دین آسمانی و تحریف نشده ای است که بصیرت می بخشد و جهالت ها و خرافات و تعصبات را می زداید , یعنی اسلام که مایه آن در سرشت بشر نهاده شده و پاسخگوی فطرت و طبیعت انسان , اجتماع و جهان است . « جهانی شدن » که زمینه « جهانی سازی » است , از جهان بینی اندیشه وران بزرگ جهان سرچشمه گرفته که در راس همه , انبیا و حکیمان قرار دارند که امروزه بر اثر کمرنگ شدن مرزها و برداشته شدن محدودیت های جغرافیایی و ایجاد تسهیلات در رفت و آمدها , و نیز آسان شدن تبادل اطلاعات و فزونی انواع رسانه های اطلاع رسانی , روند جهانی شدن هر چه بیش تر سرعت می گیرد , بنابراین , مساله تقارب ملل و تعارف و شناخت متقابل , امری حتمی و اجتناب ناپذیر است و پیامدهای آن , چه زشت و زیبا , دامنگیر همگان خواهد بود , منتهی در راه گزینش اصلح , و به عبارتی , تاثیرگذاری فرهنگ برتر که پیشتاز جهانی سازی است , چه اقدامی باید کرد؟ آیا باید حالت انفعالی به خود بگیریم تا دیگران سرنوشت ما را رقم زنند یا خود به پاخیزیم و طبق مسئولیت انسانی ـ اسلامی , خویش زمام رهبری جهانی سازی را به دست گیریم , و طبق آیه شریفه و کذلک جعلناکم امه وسطا لتکونوا شهدا علی الناس متعهد بسط عدل در گستره جهان شویم؟! فرایند جهانی شدن که فرایندی ناگزیر برای انسان امروز است , می تواند هم تهدید باشد و هم فرصت تلقی شود , از این رو , رویارویی با پدیده جهانی شدن , باید مقابله با جنبه های منفی آن باشد زیرا این رویداد همچون سیلی خروشان , بی خواست و اراده ما در جریان است . عمده , کنترل این جریان است که از روز نخست , اسلام بر عهده امت اسلامی گذاشته , عمده اهرم فعال این رهبری , همان فرهنگ غنی و سرشار از عناصر سازنده جوامع انسانی است . این اهرم در دست مسلمانان قرار دارد و هیچ فرهنگی نمی تواند با آن مقابله کند و اساسی ترین وسیله ممکن برای رهبری جامعه جهانی , فرهنگ پویا و سازنده است که در اختیار این ملت قرار دارد. پس این که جهانی شدن را فرصت بدانیم یا تهدید , به تفسیر ما از جهانی شدن بستگی دارد , و این که چگونه با آن برخورد کنیم . چنانچه موضع انفعالی به خود گرفتیم , به طور قطع تهدیدی است که مقدسات ملی و مذهبی در معرض خطر جدی قرار خواهد گرفت , ولی اگر با درنظرگرفتن سابقه درخشان و اصالت فرهنگ غنی که دراختیار داریم , درصدد به دست گرفتن زمام روند جهانی شدن و جهانی سازی باشیم , به یقین پیروز و موفق خواهیم بود.

نویسنده: محمدامین صادقی اُرزگانی مقدمه: مسئله مهدویت و ظهور قائم آل محمد صلی‌الله علیه و آله، جزء بنیادی‌ترین و زنده‌ترین مسائل دینی، اعتقادی و اسلامی بخصوص از منظر مکتب اهل بیت(ع) است، به همین دلیل دین‌پژوهان هر کدام به نوبة خود و طبق نیاز و اقتضائات زمان خود به نحوی درباره آن سخن گفته‌اند. از کسانی که جریان ظهور مصلح کل و عدل‌گستر جهانی در آثار و اندیشه او پرفروغ تجلی کرده مصلح بزرگ قرن بیستم امام خمینی است. امام درباره مهدویت از جنبه‌های مختلف به طور زنده، آموزنده و کارآمد سخن گفته است که در این مقاله نموداری از سخنان ایشان طرح و تحلیل می‌شود. بی‌تردید مسئله مهدویت از جهات متعدد قابل طرح است، اما برخی جنبه‌های آن ویژگی و برجستگی خاص دارد.

محمدصادق مزینانی اشاره: در بخش نخست این نوشتار تفکری که با تشکیل حکومت اسلامی در عصر انتظار مخالفت می ورزد را مطرح کردیم و نظریه سخیف و سطحی و فاقد پشتوانه های شرعی و عقلی که وجود حکومت های خودکامه جهان در دوره غیبت را ضروری می داند و مبارزه با آنها را به این دلیل که باعث از بین رفتن ظلم و فساد و تاخیر در ظهور می شوند را نقد کردیم . و نیز این نظریه قشری و باطل که تشکیل حکومت اسلامی در عصر انتظار و موفقیت آن در کاستن جور و فساد باعث عقب افتادن ظهور می شود را بررسی کردیم و اشاره نمودیم که این نظریه از ابتدا در تقابل و مخالفت شدید با تفکر اصیل و ناب حضرت امام خمینی قرار گرفت . اینک ادامه این نقد و بررسی را تقدیم خوانندگان صفحه روح زندگی می کنیم.