آقاجان؛ شب و روزمان با یاد تو میگذرد، اما جهان بیتو شبیه شهری است که سالهاست خورشید را گم کرده است. در کوچههای این روزگار، میان این همه هیاهو و حیرانی، نام تو پناه دلهای خستهای است که هنوز چشم به راه گشایش هستند.
یا ابنالحسن، ما تو را در جمکران جستوجو میکنیم، در دعاها صدایت میزنیم و با «العجل» گفتن، بغض سالهای فراق را به آسمان میسپاریم. چشم بصیرتمان شاید توان دیدنت را نداشته باشد، اما دل، هنوز نشانی تو را میشناسد.
مهدی جان، جهان بیش از همیشه تشنه عدالت و مهربانی است.
آقاجان، این جهان خسته، هنوز چشم به راه توست و ما، در میان این همه بیخبری، به آمدنت دل بستهایم.