عزاداری آرمانی!

محرم که می‌آید ما در واقع با ملحق شدن به دسته‌جات عزاداری، به یک سفر معنوی می‌رویم. در سفر تاریخی ملحق می‌شویم به کاروان سیدالشهداء (ع). با سیدالشهداء (ع) حرکت می‌کنیم، از مدینه به مکه، از مکه به کربلا، از کربلا، کوفه و شام و این سفر، یک مدرسه کاملی است. باید ملاحظه شود که خروجی این سفر معنوی چه شد؟

آنها شخصیت‌هایی هستند که «الْأَدِلَّاءِ عَلَى‏ مَرْضَاةِ اللَّهِ‏» اگر آنها را بخواهیم تعریف کنیم. سهم ما از مرضاة الله چه شد؟

آن بزرگان، یعنی حضرات معصومین، شهداء و دارالفناء و شفاء دارالبقاء هستند.

یعنی اول در اینجا الگو‌های جاودانه‌اند، الگو‌های آسمانی‌اند، بعداً در عالم آخرت، برای ما شفیع هستند. حالا که الگو هستند چه سهمی گرفتیم؟

صرف آداب شکلی، که سهم نیست. آن عزیزان، میزان هستند، خدا می‌گوید، من سه چیز نازل کردم: کتاب، پیغمبران و میزان. یعنی علاوه بر کتاب، علاوه بر پیغمبر، ما احتیاج داریم به میزان، «السلام علیک یا میزان الأعمال» که در زیارتنامه امیرالمؤمنین (ع) می‌گوییم.

آنها آمدند جامعه آرمانی برای ما تشکیل بدهند؛ جامعه‌ای که فضیلت‌پرور است، جامعه‌ای که تربیت محور است. جامعه‌ای که هدایت محور است.