ای صاحب عصر...
باز هم زمین، داغدار مردی است که نامش با ایستادگی گره خورده بود. پرچمی بر دوش مردم بالا رفت و پیکری بر شانههای عاشقان، در میان اشک و صلوات، بدرقه میشود و باز هم دلها، میان ازدحام تشییع، یک نام را بیشتر از همیشه زمزمه میکنند: «لبیک یا مهدی!»
آقاجان...
مردمی که با قلبهای شکسته، برای بدرقه رهبر شهیدشان گرد هم میآیند، در حقیقت یک آرزو را فریاد میزنند؛ آرزوی پایان یافتن روزگار مظلومیت.
این روزها که میلیونها دل، آماده بدرقه رهبر شهید میشود، بیش از همیشه جای خالی تو احساس میشود. کاش در میان این جمعیت، ناگهان دستی بر پرچمی مینشست و ندایی بلند میشد: «ألا یا أهل العالم...» کاش این تشییع، آخرین تشییع شهیدان این امت باشد و پس از آن، زمین به استقبال فرمانده آخرالزمان برود.
منبع: هفته نامه صبح صادق
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
