ایران بعد از انقلاب، صحنه بیبدیل ظهور قهرمانان است؛ هیچ بخش از تاریخ و جغرافیای جهان، تجربه ایران ۴۷ سال اخیر را نداشته که زاینده زنان و مردانی فراتر از اسطورهها باشد. منبع زایش این اسوهها، اسلام انقلابی است که در عاشورای حسینی تجلی یافت و در انقلاب خمینی احیاء شد. ویژگی قهرمانان عاشورایی این است که با مرگ سرخشان، زمینهساز تولد بزرگانی، چون خودشان هستند؛ قهرمانانی بیبدیل، اما زندهکننده. شهید آیتالله امام سیدعلی خامنهای از این دست قهرمانان است که شکست ناپذیرند؛ تا دم آخر میرزمند و دم از تسلیم نمیزنند. او بعد از یک عمر جهاد و مبارزه با کسب شهادت به فتح عظیم و والاترین جایگاه بشری رسید. شهید خامنهای نیز همچون جدش امام حسین (ع) ـ که با خانوادهاش و آگاه از اینکه مرگ سرخ در انتظارش استـ در میدان حاضر شد و حسینوار با خونش به جنبش یاران و همراهانش قدرتی چند برابر بخشید و به صحنه نبرد، خونی تازه دمید. خامنهای (ره) نیز، چون حسین (ع)، به دست اشرفالاشقیای زمان به شهادت رسید، اما این فرجام نه نقطه پایان، که آغاز غلیان بیپایان اراده یک امت و ساخت تاریخ و تمدنی جدید است.
تفاوت رهبر شهید و جهانقهرمان ما با سایر قهرمانان دنیا ازجمله در غرب در چیست و چرا خون او هندسه عالم را دگرگون میکند؟ آنچه در فرهنگ و رسانههای غربی -به ویژه در هالیوود- قهرمان یا ابرقهرمان عنوان مییابد، تجلی نفسانیت و خودبزرگپنداری انسان بدون تاریخ و بیهویت غربی است؛ «من»هایی قارچگونه مانند سوپرمن و بتمن که میآیند تا احساس ضعف و تفرقه ملت آمریکا را در تاریکی سالنهای سینما پنهان کنند. غرب به دلیل فقر شدید در داشتن قهرمانان راستین و مردمی، این کمبود را با خلق شخصیتهای خیالی جبران میکند. معکوس این روند، ایران، فرهنگ و رسانهاش نیازی به افسانهپردازی ندارند؛ چرا که در این سوی جهان، قهرمانانی فراتر از تخیلات و پرده سینما، در روشنایی حقیقت ظهور کردند، زیستند، مقتدرانه مکر دشمن را در هم کوبیدند و به شهادت رسیدند. کدام تصویرگر یا کارگردانی میتواند وسعت شخصیت، صلابت بینظیر و اشراف الهی امام خامنهای را بازآفرینی کند؟ او قهرمان اول درامی الهی و تمدنی بود که با ابزارهای مادی و دنیوی قابل درک و بازتولید نیست.
اگر قهرمانان غربی و هالیوودی نامیرا طراحی میشوند، چون مرگشان به منزله فروپاشی و ناامیدی تام است، در فرهنگ حسینی ما، افتادن به خاک عین برخاستن است. یزیدیان زمانه از پیکر مطهر و خون جاری این رهبر حکیم، بیش از زنده او هراس دارند. خون امام خامنهای، رودی است که فوران آن، روح ایستادگی، زایندگی و حیات دوباره را به رگهای ملت ایران و مستضعفان جهان دمید و تاریخ و آینده «تمدن نوین ایرانی و اسلامی» را از نو بازسازی، ریلگذاری و معماری خواهد کرد.