معمار امنیت ایران

«امنیت غذایی» و «ایمنی غذا» از واژه‌هایی مهم و کاربردی است که امروزه در اسناد توسعه‌ای بیان شده است. امنیت غذایی به دسترسی همه افراد یک جامعه، در تمام ادوار عمر به غذای کافی و سالم برای داشتن زندگی سالم و فعال گفته می‌شود و درآمد خانوار از عوامل مهم در تأمین امنیت غذایی در یک نظام اجتماعی است. در موضوع امنیت غذایی مهم فراهم‌سازی غذاست که بیشتر با نگاه اصلاحی به بخش کشاورزی محقق می‌شود. پس از شروع جنگ روسیه با اوکراین موضوع امنیت غذایی در دستور کار وزارت جهاد و کشاورزی قرار گرفت. پس از جلسات متعدد کارشناسی سند امنیت غذایی تدوین و ابلاغ شد و در حال حاضر با یک دبیرخانه مشترک بین دو وزارتخانه وزارت درمان و آموزش پزشکی و وزارت جهاد و کشاورزی در حال اجراست. یکی از مطالبات جدی رهبر شهیدمان در چند سال اخیربه ثمر نشستن امنیت غذایی بود. در همین راستا معظمله می‌فرمایند: «در مسئله کشاورزی، مسئله امنیت غذایی خیلی اهمیت دارد. حالا اوضاع امروز دنیا را نگاه کنید؛ یک گوشه دنیا یک جنگی اتفاق افتاده و مسئله امنیت غذایی برای همه دنیا مطرح شده؛ یعنی مسئله امنیت غذایی این قدر مهم است. ما که راجع به خودکفایی گندم، خودکفایی ذرت، خودکفایی نهاده‌های دامی همیشه تأکید می‌کردیم، بعضی‌ها بودند به عنوان متخصص، به عنوان کارشناس که می‌گفتند باید رفت دنبال صنعت؛ خب بله، ما که با صنعت مخالف نیستیم، ما بیشتر از بعضی‌های دیگر دنبال این بودیم که صنعت کشور پیش برود، منتها مسئله امنیت غذایی مسئله درجه یک است؛ نباید از آن غفلت کرد. ببینید امروز در دنیا دیگر کاملاً واضح است که چقدر مهم است.» (۸ /۶/ ۱۴۰۱)

هر گونه اقدام مثبت برای تحقق مطالبات رهبر شهیدمان موجب مسرت و خوشحالی ایشان می‌شد که بیان «محمد محمدی گلپایگانی» رئیس دفتر رهبر معظم انقلاب در گفت‌و‌گو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس، در پاسخ به این پرسش که «نظر رهبر معظم انقلاب در مورد خودکفایی گندم چیست»، شنیدنی است: «رهبر معظم انقلاب اسلامی از رسیدن کشور به خودکفایی در تولید گندم، بسیار خوشحال هستند و ان‌شاء‌الله این موفقیت طلیعه و درآمد خوبی برای رسیدن به خودکفایی در محصولات دیگر مانند برنج باشد.»

توصیه بعدی معظم‌له در مورد تحقق امنیت غذایی دانش‌بنیان شدن بخش کشاورزی بود:

«متأسفانه بخش کشاورزی ما از عرصه دانش‌بنیان دورتر است؛ اگر در این بخش شرکت‌های دانش‌بنیان را توسعه دهیم، در اصلاح بذر، آبیاری نوین و شیوه‌های جدید تولید و بهره‌وری بهتر از آب و خاک، حداکثر استفاده را خواهیم کرد. در نتیجه امنیت غذایی کشور تأمین خواهد شد، درآمد کشاورزان هم افزایش خواهد یافت و دلگرم خواهند شد؛ معضل کمبود آب هم قابل حل خواهد بود.» (۱/۱/ ۱۴۰۱)

معظم‌له نگاه راهبردی خویش را در این زمینه با مثال از اقداماتی که در سه دشت مهم کشور انجام گرفته بود، بیان می‌کنند: «کشورمان در محصولات پایه غذایی باید به امنیت لازم و خودکفایی کافی دست یابد؛ باید در مورد گندم و خوراک دام و ذرت و جو و مواد اصلی تولید روغن، به خودکفایی برسیم. در سراسر کشور دشت‌های حاصلخیز داریم که باید روی اینها کار شود؛ چند سال قبل در مورد خوزستان اقدامی را تشویق کردم که مقداری در آنجا و گیلان و سیستان انجام شد، هرچند آن مقداری که خواسته بودیم، عمل نشد،، اما اقدام خوبی بود.» (همان)