پیشروان بصیرت بخوانند

ما در یک پیچ تاریخی عظیم قرار گرفته ایم. شاید شبیه ۱۶۴۸ که از دل جنگ های ۳۰ ساله مذهبی، پیمان وستفالیا و دولت_ملت ها شکل گرفت. یا شبیه ۱۸۱۴ و ۱۸۱۵ که نظم جدید اروپا به وجود آمد. شاید هم شبیه ترین شرایط به دهه ۵۰ میلادی باشد که انگلیسی ها قدرت دریایی شان را به آمریکا دادند و روز به روز حضیض و ذلیل تر شدند. باور کنیم وقتی در تنگه هرمز گردن آمریکا را گرفته ایم و نظم پترو دلاری را به سخره کشیده ایم او آرام نخواهد نشست. 

به قول رابرت ای پیپ «روشن است که آمریکا نمی‌تواند کنترل تنگه هرمز را به ایران واگذار کند،زیرا در آن صورت ایران به قدرتمندترین بازیگر بازار نفت جهان تبدیل خواهد شد. این درگیری به مرحله‌ای رسیده که یا باید به سقوط حکومت ایران منجر شود یا ایران پیروز از آن خارج شود؛ دیگر راه‌حل میانه‌ای وجود ندارد.»

در این شرایط سخت، جهان شبیه حیات وحشی است که باید خود را از دهان کفتارها ربود. در این پیچ عظیم تاریخی، پدیده ها آن قدر سیال و متغیرند که در زمانی که صلح را در دو قدمی می بینی باید به جنگ سلام کنی.

در این شرایط سخت و در این پیچ تمدنی، به تعبیر امام شهید «کوتاهی‌های ما، یک جا دهن‌لقّی‌مان، یک جا کمک نکردنمان، یک جا اعتراض کردن بیخودی‌مان، یک جا صبر نکردنمان، یک جا تحلیل غلطی که از اوضاع میکنیم، گاهی تأثیر میگذارد ــ [آن هم] تأثیرات تاریخی ــ یعنی این‌جور مسیر را عوض میکند؛ لذا خیلی باید مراقبت کرد.»

پیام دیشب رهبر معظم انقلاب را باید از دریچه الزامات برای گذار از این پیچ تاریخی دانست. در این پیچ تاریخی عظیم باید چشم به دشمن داشت و از درافتادن با نیروی خودی بر حذر بود. بعضی وقت ها نقد ما نه از سر منفعت سیاسی بلکه از سر اخلاص و به قصد قربت است ولی ممکن است تکمیل کننده پازل دشمن شود.

شاه بیت بیانات امام امت، اتحاد مقدس است. در پیام های رهبر رشید امت «مکرّراً و مؤکّداً تذکر داده شد، صیانت از وحدت و پرهیز از تفرقه و تنازع، اختلافات سیاسی و برجسته کردن تفاوتهای اجتماعی وظیفه‌ی همگانی است و البته نقش مسئولان و عناصر دلسوز و دلباخته‌ی انقلاب و امام و رهبر شهید در انسجام و یکپارچگی کشور، مهم‌تر و حسّاس‌تر است.» این پیام را خرج تسویه حساب های داخلی نکنیم. بلکه همه ما که ادعای افسری جهاد تبیین داریم باید بارها و بارها آنچه گفته شد را بخوانیم و نقشه راه کنیم.