بازسازی؛ سلاح استراتژیک

ببینید، وقتی از تهدید به زدن زیرساخت‌ها صحبت می‌کنیم؛ دقیقاً از همان جنس تهدیداتی که از ترامپ و حلقه افراطی پیرامونش شنیده می‌شود، نگاه ما نباید از دیدگاه ناقص و غلط آن‌ها باشد، بلکه باید از منظر کسی به موضوع بنگریم که در میدان با پیچ و مهره‌ها، کابل‌های برق و لوله‌های فشار بالا سر و کار دارد. دشمن فکر می‌کند که با از کار انداختن یک نیروگاه، تخریب یک تونل، آسیب به یک آب‌شیرین‌کن در بندرعباس و یا انجام اقداماتی از این دست در سایر نقاط کشور می‌تواند کل سیستم را فلج کرده و کشور را به آشوب بکشد؛ اما حقیقت این است که او دچار یک اشتباه محاسباتی بنیادین شده است.

 دلیل این اشتباه در این واقعیت نهفته است که ما آن کشوری نیستیم که با از کار افتادن یک قطعه‌ی خارجی، کل سیستمش متوقف شود. امروزه ما دارای ده ها لشکر مهندسی بومی هستیم که یاد گرفته چطور در دل بحران، معجزه کند؛ دشمن این جنس معجزات را بارها در روزهای سخت جنگ رمضان دیده است. همان‌جایی که نشان دادیم وقتی تونل‌ها و تاسیسات زیر بمباران است، چطور می‌توان با خلاقیت و مدیریت بی‌سابقه، در کمترین زمان ممکن مسیر را باز کرد و زنجیره عملیات را دوباره وصل نمود. در واقع، درس مدیریت بحران جنگ رمضان، در خون مهندسی مدرن ما نیز جاری است. این مهارت در مدیریت بحران، خود را به‌وضوح در پیچیدگی‌های شبکه برق و آب نشان می‌دهد؛ چرا که این‌ها شبکه‌های ساده‌ای نیستند که با یک کلید قطع و وصل شوند، بلکه ساختارهای فوق‌العاده پیچیده‌ای از هزاران پست ترانسفورماتور، ایستگاه‌های فشار و سیستم‌های کنترل دیجیتال هستند. بنابراین اگر دشمن تصور می‌کند با آسیب به یک بخش از شبکه توزیع، کل منطقه را در تاریکی و بی‌آبی فرو می‌برد، باید بداند که تیم‌های واکنش سریع ما با دانش دقیق از تک‌تک این جزئیات، آماده مقابله هستند. به عنوان نمونه، چنانچه یک تونل حیاتی، دکل مخابرات یا زیرساخت آب‌شیرین‌کن هدف قرار گیرد، نیروهای بومی می‌توانند با استفاده از قطعات بومی و دانش فنی خود، در کمتر از ۲۴ ساعت آن را به مدار بازگردانند، درست همان کاری که در چند روز اخیر با موفقیت به انجام رسید.

این توانایی بازسازی، اتفاقی و تصادفی نیست؛ بلکه محصول یک نگاه استراتژیک عمیق است؛ یعنی همان تأکیدی که رهبر شهید انقلاب بر ضرورت خودکفایی در تجهیزات داشتند. در این مسیر، تحریم‌ها که قرار بود ابزار فلج کردن ما باشند، دقیقاً برعکس عمل کردند؛ آن‌ها مانند یک فشار متمرکز، مهندسان ما را وادار ساختند تا از وابستگی به تکنولوژی غربی رها شده و در مسیر ساخت پل، جاده ، نیروگاه و کلی تکنولوژی دیگر مستقل و خوداتکا بشوند. دشمن شاید بتواند به ما ضربه بزند اما هرگز نمی‌تواند توانایی بازسازی را از ما بگیرد. وقتی مهندسی ما در کف میدان با چنین سرعت و قدرتی عمل می‌کند، هر آسیبی به زیرساخت‌ها، تنها یک وقفه کوتاه و مزاحمتی گذرا خواهد بود؛ وقفه کوتاهی که پس از آن همه چیز با بازسازی سریع سرجای خودش برمی‌گردد. این توان بازسازی، می‌تواند به مثابه سلاحی قدرتمند در دستان ایران، در نبرد با آمریکا عمل کند.