جنگ با ایران؛ بلایی بر سر اقتصاد آمریکا

تنگه هرمز که قبل ازجنگ، روزانه حدود ۲۰ درصد از نفت جهان از آن عبور می‌کرد، این روزها به کانون اصلی درگیری تبدیل شده است. هر خبری درباره تشدید یا کاهش تنش در این منطقه، کافی است تا بازارهای انرژی را به لرزه درآورد. قیمت بالاتر سوخت، هزینه حمل‌ونقل، تولید و کالاهای مصرفی را افزایش می‌دهد و فشار تورمی را به خانه‌های آمریکایی می‌برد. در چنین شرایطی، فدرال رزرو نیز بین دو آتشِ کنترل تورم و جلوگیری از رکود، گرفتار شده است.

اما عمیق‌ترین زخم این جنگ بر پیکر اقتصاد آمریکا، جایی در وال‌استریت یا پنتاگون نیست؛ بلکه در مزارع آمریکاست. کشاورزی مدرن ایالات متحده به شدت به انرژی وابسته است. از گازوئیل ماشین‌آلات کشاورزی گرفته تا گاز طبیعی که ماده اولیه تولید کودهای نیتروژنی است و سوخت حمل‌ونقل که محصولات را از مزرعه به بازار می‌رساند. وزارت کشاورزی آمریکا بارها هشدار داده که افزایش قیمت انرژی، هزینه تولید را بالا می‌برد و درآمد کشاورزان را کاهش می‌دهد. اما در این جنگ، قضیه فراتر از افزایش قیمت سوخت است. اختلال در تنگه هرمز، عرضه جهانی کودهای شیمیایی را نیز محدود کرده است. در هفته‌های اول جنگ، قیمت اوره در بازارهای جهانی تقریباً دو برابر شد و کشاورزان آمریکایی را با افزایش همزمان قیمت سوخت و کمبود کود مواجه کرد.

افزایش هزینه‌ها تنها یک روی سکه است. روی دیگر آن، اختلال در صادرات است. کشاورزی آمریکا برای بقای خود به بازارهای خارجی وابسته است، اما جنگ با ایران، هزینه حمل‌ونقل دریایی را چند برابر کرده و بیمه‌های ریسک جنگ، کشتی‌داران را به تعلیق عبور از مناطق پرتنش ترغیب کرده است. حتی اگر محموله‌های کشاورزی مستقیماً از تنگه هرمز عبور نکنند، قیمت بالای انرژی و اختلالات در خلیج فارس و دریای سرخ، هزینه کل تجارت را افزایش می‌دهد. تجربه تلخ جنگ تجاری ترامپ با چین نیز نشان داد که از دست دادن بازارها، پایانی ندارد. صادرات سویا آمریکا به چین در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ حدود ۷۴ درصد کاهش یافت و بازگرداندن این بازارها حتی پس از پایان بحران، بسیار دشوار بود.

این فشار اقتصادی در زمانی به کشاورزی آمریکا تحمیل می‌شود که بخش کشاورزی این کشور از قبل با بدهی ۶۲۴ میلیارد دلاری دست و پنجه نرم می‌کند. ترکیب هزینه‌های بالاتر، سود کمتر، صادرات دشوارتر و تأمین مالی گران‌تر، توان مزارع خانوادگی را برای تحمل شوک جدید محدود می‌کند. جالب اینجاست که بسیاری از این مزارع در ایالت‌هایی قرار دارند که از سیاست‌های ترامپ حمایت کرده‌اند. کشاورزانی که روزی به وعده «آمریکا اول» رأی دادند، اکنون دارند بهای جنگی را می‌پردازند که به جای تقویت اقتصاد، آن را تضعیف کرده است.