شکست ابهت آمریکا در جهان

در نیمه دوم سال ۱۳۴۳ دو رویداد مهم کمر آمریکایی‌ها را شکست: یکی تبعید امام خمینی (ره) به ترکیه و ترور انقلابی «حسنعلی منصور» نخست‌وزیر وقت حاکمیت رژیم شاهنشاهی در ایران. از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۵۰ همواره آمریکایی‌ها و سران رژیم شاه در ایران احساس امنیت نمی‌کردند و دستگاه‌های امنیتی و اطلاعاتی آمریکا و رژیم صهیونیستی، انگلیس و ... به تکاپو افتاده بودند تا با این تشکل‌های جدید مقابله کنند که برخی از آنها عبارت بودند از:

۱ ـ تبعید امام خمینی (ره) در روز ۱۳ آبان ۱۳۴۲ به شهر بورسای ترکیه بازتاب گسترده وسیعی داشت. طلاب جوان با بضاعت ضعیفی که داشتند از پای ننشستند و با چاپ نشریه‌ای به نام «بعثت» و «انتقام» مخفیانه محتوای افشاگرانه‌ای را نشر دادند. در جوانان بازار و دانشگاه روح جدید مبارزاتی دمیده شد و این جوان‌ها آنچنان خون‌شان به جوش آمده بود که در فاصله کوتاهی حسنعلی منصور، عامل تبعید امام (ره) را هدف گلوله قرار دادند و به مرگ کشاندند.

۲ ـ تبعید امام و ترور حسنعلی منصور چنان وسیع و گسترده شد که ضریب آگاهی‌های سیاسی مردم را به چند برابر افزایش داد. افزون بر آن، گروه‌های کوچک مذهبی که از عمق تاریخی برخوردار بودند به سرعت با یکدیگر مرتبط شدند و زنجیره مبارزه در سراسر کشور به هم پیوند یافت؛ حتی جمعی از جوانان مارکسیست هم به این جریان پیوستند.

۳ ـ توده‌های مردم از اقدام مسلحانه علیه رژیم حمایت می‌کردند؛ قتل منصور در اول بهمن ۱۳۴۳ به وسیله شاخه نظامی گروه مؤتلفه اسلامی، حمله مسلحانه به شاه در کاخ مرمر در فروردین ۱۳۴۴ یا تشکیل حزب ملل اسلامی با اهداف قیام مسلحانه که تصمیم داشتند کار شاه و آمریکا را در ایران یکسره کنند، رژیم را به وحشت انداخته بود.

۴ ـ گروه‌هایی که ریشه و هویت‌شان وابسته به کشور‌های کمونیستی به خصوص اتحاد جماهیر شوروی سابق بود و از آنجا تغذیه و تدارک می‌شدند، با زور تبلیغات و رسانه‌های‌شان تلاش می‌کردند که ابتکار عمل را به دست آورند. در کنار آنها تشکل دیگری مدعی اسلام‌گرایی بودند؛ مبنی بر تئوری «اسلام علم مبارزه ندارد و باید از مارکسیست آموخت» تا سال ۱۳۴۹ و ۱۳۵۰ به سازماندهی و آموزش پرداختند و در آستانه سال ۱۳۵۰ اقدام مبارزه مسلحانه دست زدند. اینها در همان بدو تأسیس و اقدام عملیاتی‌شان بازیچه دست ساواک شدند و راه به جایی نبردند. دستگاه ساواک بر این گروه‌ها به خوبی اشراف داشت و همه آنها را در سال ۱۳۴۹ و ۱۳۵۰ دستگیر کرد. بسیاری از آنها تن به سازش دادند و در کمترین زمان به عنوان عوامل ساواک عمل کردند. در واقع تمرکز و فشار روی یاران امام خمینی (ره) بود تا جایی که برخی از آنها در زیر شکنجه به شهادت رسیدند، مانند شهید آیت‌الله سفیدی که با کنسرسیوم خفت‌بار آمریکا مخالفت کرده بود. این سیاست ابهت آمریکایی‌ها را در جهان شکست.