اقدامات خودسرانه

«بنی‌صدر» رئیس‌جمهوری بود که نه تنها در مسیر حاکمیت قانون در کشور پیش نرفت، بلکه از همان ابتدا مسیر فراقانونی را در پیش گرفت که نتیجه‌ای جز ایجاد اختلاف در جامعه نداشت.

یکی از اقدامات وی انتخاب خودسرانه سرپرست رادیو و تلویزیون بود. او پس از برکناری صادق قطب‌زاده، «تقی فراحی» را که یکی از همفکرانش به شمار می‌آمد، به این سمت منصوب کرد؛ در حالی که فرآیند مشورتی لازم را با شورای انقلاب طی نکرده بود. آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای در جلسه استیضاح بنی‌صدر در مجلس شورای اسلامی در ۳۰ خردادماه ۱۳۶۰، به این ماجرا چنین اشاره می‌کنند:

«خاطره دوم مسئله نصب سرپرست رادیو و تلویزیون است که یکی از دوستان خود را در آنجا نصب کرد. اینها هرکدام یک حادثه است. اما این حادثه نشان‌دهنده یک جهت‌گیری در کار آقای بنی‌صدر است؛ ایشان که این همه دم از قانون اساسی می‌زند. البته از این کار‌ها در آن دوران بار‌ها داشته است... مسئله آقای فراحی هم از همین قبیل است.

ایشان یک روز در شورای انقلاب حاضر شدند، در حالی که چند ساعت قبل رادیو اعلام کرده بود که آقای فراحی از سوی شورای انقلاب به سرپرستی رادیو تلویزیون منصوب شده است. ما چند ساعت بعد که در جلسه شرکت کردیم و شدیداً به ایشان اعتراض کردیم که چرا این کار را کردی؟ گفت که من رأی‌گیری کردم و تصویب شد. ما گفتیم که این مسئله مطرح نشده و تصویب نشده است. گفت من رأی گرفتم. گفتیم که از کی رأی گرفتی؟ گفت که دکتر شیبانی موافقت کرده است. گفتیم آقای دکتر شیبانی شما موافقت کردی؟ گفت نه. گفت که آقای بازرگان موافقت کرده است. آقای بازرگان آمد، ایشان هم گفت که موافقت نکرده است.

بعد [معلوم شد]ایشان نشسته پای تلفن به آقای بازرگان تلفن کرده و گفته آقا بقیه موافق هستند، شما موافقید که آقای فراحی سرپرست رادیو و تلویزیون باشد؟ آقای بازرگان هم گفته بود خوب. بعد تلفن کرده به آقای شیبانی که آقا بقیه موافقند، شما هم موافقید؟ تلفنی، از دور با این زبان از اعضای شورای انقلاب موافقت گرفته. البته ظاهراً از شش نفر که با خود ایشان می‌شود هفت نفر. ما این را رد کردیم و گفتیم این رأی قانونی نیست. البته، چون اعلام شده بود از سوی رئیس‌جمهور و در رادیو اعلام شده بود که آقای فراحی سرپرست رادیو تلویزیون است، شورای انقلاب مصلحت نمی‌دانست که علناً و صریحاً مخالفت کند.»