غارت ونیز کوچک

«ونزوئلا» کشوری در شمال آمریکای جنوبی و پایتخت آن «کاراکاس» است. ونزوئلا، در زبان لاتین به معنای ونیز کوچک است. کریستف کلمب، وقتی در سال ۱۴۹۸، به کرانه‌های شرقی این کشور رسید، مجذوب چشم‌انداز منطقه شد و آن را سرزمین زیبایی نامید و این لقب را برای آن برگزید که از آن زمان تاکنون لقب این کشور است. ونزوئلا، برای اولین بار در سال ۱۵۲۲، مستعمره اسپانیا شد. اولین محل استقرار دائمی امپراتوری اسپانیا در آمریکای جنوبی، در منطقه‌ای بود که امروزه «کومانا» نامیده می‌شود.

«لوبه د آگویره» از سرداران خون‌خوار اسپانیایی، یکی از بزرگ‌ترین نابودکنندگان فرهنگ‌های بومیان، به شرق ونزوئلا لشکر کشید و چنان آثاری از جنایت و ویرانی از خود باقی گذارد که هنوز نام او مترادف با کلیه شرارت‌های دوران فتوحات است. او به طور واضحی جنون داشت؛ به گونه‌ای که در نهایت همسر و نزدیکان و تنها دختر خود را کشت. می‌توان تصور کرد که شاید اشتیاق کلیه این فاتحان وحشی به خون‌ریزی، نشانه خبط دفاعی آنان بود. قوم بزرگ سرزمین کاریبه در ونزوئلا، که به نحوی بی‌امان از خاک و آزادی خود دفاع کردند، به دست چنین افرادی از دم تیغ گذشتند؛ اما جنایات اسپانیا تنها به کشتار‌های آشکار محدود نمی‌شد؛ سیستم «انکومیاندا» بومیان را به بردگی کشاند و آنان را در معادن طلا و مزارع تنباکو به کار اجباری واداشت. بیماری‌های وارداتی مانند آبله و سرخک، جمعیت بومی را از حدود یک میلیون نفر به کمتر از صد هزار نفر کاهش داد. کلیسا نیز با سوزاندن کتاب‌های خطی و نابودی معابد، هویت روحانی آنان را هدف گرفت. غارت مروارید‌ها و چوب‌های کمیاب، ثروت این سرزمین را برای همیشه به اروپا منتقل کرد و هیچ زیرساختی برای بومیان باقی نگذاشت.

از اوایل قرن نوزدهم، مبارزات استقلال‌طلبانه مردم ونزوئلا آغاز شد، اما به شکست انجامید. با این حال در سال‏های بعد، سیمون بولیوار، آزادی‌خواه معروف آمریکای جنوبی، مبارزاتش را ادامه داد و در پنج ژوئیه ۱۸۱۱، استقلال ونزوئلا را اعلام کرد؛ اما وی به دست سلطنت‏طلبان که مخالف استقلال ونزوئلا بودند، دستگیر شد. سرانجام بر اثر تلاش‏های بولیوار و جنگ‏های متعدد وی، مقاومت‏سربازان اسپانیایی در فوریه ۱۸۱۹، در هم شکسته شد و بولیوار به ریاست‌جمهوری ونزوئلا رسید. اما استقلال سیاسی، پایان جنایات نبود؛ ساختار‌های استعماری در قالب مالکیت بزرگ زمین ادامه یافت و نخبگان کریول، بومیان و آفریقایی‌تباران را از حقوق اولیه محروم کردند.