روزنامه اعتماد - صفحه 42

مقدمه: در روزهاي گذشته، برهم صالح به تهران سفر و در جريان آن، با برخي مسوولان ايراني از جمله علي شمخاني، دبير شوراي عالي امنيت و علي لاريجاني، رييس مجلس شوراي اسلامي ديدار كرد. اين سفر در حالي صورت گرفته است كه در ماه‌هاي اخير تحولات عراق بيش از هر زمان ديگر شتاب گرفته و اين كشور هر روز آرايش جديدي را چه در صحنه سياسي و چه در عرصه نظامي شاهد است. با آزادسازي فلوجه در هفته‌هاي گذشته، نگاه‌ها بر موصل و آزادسازي اين شهر متمركز شده است. سپهر سياسي عراق نيز فراز و نشيب‌هاي متعددي را تجربه مي‌كند و هر لحظه بايد انتظار رخ دادن حادثه‌ جديدي را در نظام سياسي عراق داشت. در چنين شرايطي، برخي مسوولان اقليم كردستان عراق نيز از استقلال اين اقليم سخن گفته‌اند و اين مساله، بر پيچيدگي صحنه سياسي عراق افزوده است. با اين حال، سفر برهم صالح به تهران مي‌تواند اهميت بسياري داشته باشد؛ كما اينكه او زماني مسووليت نخست‌وزيري اقليم كردستان عراق را برعهده داشته و هم‌اينك نيز معاون دبيركل حزب اتحاديه ميهني كردستان عراق محسوب مي‌شود و از ديگر سو، او هم‌اينك معاونت حيدر العبادي را برعهده دارد. درباره سفر برهم صالح به تهران و رايزني‌هاي او با مقامات ايراني، گفت‌وگويي با ناظم دباغ، نماينده اقليم كردستان عراق در ايران داشته‌ايم كه مشروح آن در ادامه مي‌آيد.

مقدمه: به زنگنه راي ندهيد! چون مي‌خواهد قراردادهاي جديد نفتي را منعقد كند وظرفيت توليد نفت كشور را تا سال ٩٩ به روزانه ٤ ميليون و ٦٣٠ هزار بشكه و توليد نفت خام را به ٤ ميليون و ٢٨٠ هزار بشكه در روز برساند. او مي‌خواهد توليد ميعانات گازي كشور را تا ٥ سال آينده به يك ميليون بشكه در روز افزايش دهد. به زنگنه راي ندهيد! او مي‌خواهد صادرت نفت خام و ميعانات گازي ايران را از ٢ ميليون و ٢١٨ هزار بشكه سال ٩٥ (متوسط سال ٩٥) به ٣ ميليون و ٣١٢ هزار بشكه در روز افزايش دهد. (با احتساب پالايشگاه‌هاي داخلي جديد) به زنگنه راي ندهيد! چون مي‌خواهد توليد گاز غني كشور را به يك ميليارد و ٢٥٣ ميليون ميليون متر مكعب در روز برساند. توليد گاز در سال ٩٢ تنها ٦٣٥ ميليون متر مكعب بود. نمايندگان محترم مجلس شوراي اسلامي، با تمام حاشيه‌هايي كه براي بيژن زنگنه ساخته شده است، شما مي‌توانيد به زنگنه راي ندهيد. اما اگر راي داديد، ٤ سال از او بخواهيد تا اين اهداف را (كه در برنامه‌اش ذكر شده) محقق كند. شما مي‌توانيد به زنگنه راي ندهيد. اما به ٤ سال گذشته نگاه كنيد و به عملكرد وزارت نفت در افزايش توليد و كسب سهم از دست‌رفته بازار، پس از لغو تحريم‌ها، نمره دهيد. من شاهد بودم كه كارشناسان و حتي مسوولان نفتي بسياري در دنيا اين موفقيت ايران را ستوده‌اند. مي‌توانيد به اتمام فازهاي نيمه تمام پارس جنوبي با يك برنامه‌ريزي و اولويت‌بندي فازها امتياز دهيد و امتياز شما وقتي دقيق است كه درصد پيشرفت پروژه‌ها را با ميزان منابع هزينه شده در هر يك از پروژه‌ها تا پيش از آمدنش مقايسه كنيد. شما مي‌توانيد به زنگنه راي ندهيد. اما قبلش وضعيت پرونده پالايشگاه بزرگ ميعانات گازي خليج فارس را به دور از هياهوي رسانه‌اي مطالعه كنيد. ميزان مصرف سوخت مايع در نيروگاه‌ها را هم با چهار سال پيش مقايسه كنيد تا ببينيد چه تحولي براي كمك به محيط زيست در اين بخش رخ داده است. آقايان نماينده، به زنگنه راي ندهيد، اما اگر راي داديد مطالبه‌گر باشيد تا براي سرافرازي ايران برنامه‌اش را اجرايي كند. همراهش باشيد تا صنعت نفت ايران توسعه يابد. وزير نفت اگر راي بالايي داشته باشد در مذاكره با شركت‌هاي خارجي دست بالاتري دارد. صدو‌هفتاد‌و‌يكمين اجلاس وزراي اوپك نيمه خردادماه گذشته در وين برگزار شد. بلافاصله بعد از اتمام جلسه، زنگنه در هتل محل اقامتش با چند رسانه خارجي مصاحبه كرد. بعد از آن بود كه چند دقيقه فرصت يافتم. اين مصاحبه در دو بخش انجام شد. بخش ويديويي آن را در همان روزها ديديد. فرصت خوانش بخش دوم مصاحبه امروز است. دو ماه پيش زنگنه مي‌گفت كه رييس‌جمهور روحاني هنوز درباره وزارت نفت با او صحبت نكرده است. من اصرار بر صحبت نكردنش در اين‌باره را در مصاحبه‌هاي ديگرش نيز ديده بودم. من مي‌دانستم كه رييس‌جمهور روحاني، انتخابش زنگنه است و هم زنگنه را انسان عاقلي مي‌ديدم كه كار را نيمه كاره رها نمي‌كرد و براي كارش در چهار سال آنقدر حاشيه ايجاد كرده بودند كه نيمه كاره بود. پس چرا زنگنه نمي‌خواست درباره وزارت نفت تا همين چند روز گذشته صحبت كند؟! حتي شنيده‌ام كه وقتي روحاني از او خواسته تا در وزارت نفت بماند تلاش كرده است رييس‌جمهور را قانع كند تا اين مسووليت را به عهده شخص ديگري بگذارد. من جواب سوالم را مي‌دهم. زنگنه در چهار سال گذشته، هم كار كرده هم آزار زياد ديده است. اين سوال را يك‌بار هم وزير بهداشت چند هفته پيش مطرح كرد كه «چرا بايد هم كار كند و هم آزار ببيند؟! آن هم...» مي‌توان به زنگنه نقد داشت و هم در كارش اشكال وجود دارد اما نمي‌توان پشت وزيري نايستاد كه براي سربلندي كشورش پاك‌دستانه و مخلصانه تلاش مي‌كند. نخستين نقد را من به زنگنه وارد مي‌كنم. او نياز دارد روابطش را با بدنه صنعت نفت بهبود بخشد. شايد كمي خوش‌اخلاقانه‌تر و مشورت‌مدار‌تر. شما هم مي‌توانيد نقدهاي‌تان را بگوييد يا بنويسيد. اما خدمت ماندگار بيژن زنگنه به كشور را نمي‌توانيد قدر ندانيد. زنگنه با ٢٦ سال وزارت، اين هفته براي راي اعتماد براي بار دهم به مجلس مي‌رود تا پاداش اين همه سال زحمت را بگيرد. شايد با رايي بالاتر از قبلي‌ها. اوپك ١٧١ يك ويژگي منحصر به فرد هم داشت. وزير نفت ايران با هواپيماي اختصاصي به وين آمده بود. پس اين امكان را داشت كه يكي، دو نفري بيش از دفعات قبل با خود به وين بياورد. همراهانش دور تا دور اتاق در هتل كمپينسكي وين نشسته بودند كه اين مصاحبه انجام شد. او از قراردادهاي بعد از توتال گفت و به رابطه با عربستان رسيد. درباره همكاري با شركت‌هاي روسي اظهارنظر كرد و به سوالات اوپكي پاسخ داد. وقتي به همراهي‌اش با روحاني رسيد اما نتوانست پنهان كند كه «من آقاي روحاني را تحت هيچ شرايطي تنها نمي‌گذارم.» فعلا مصاحبه را بخوانيد.

اشاره: هنوز هم فعالان سياسي اصلاح‌طلب تاكيد و تصريح بر ادامه ائتلاف با اعتدالگرايان دارند و حتي معتقدند كه دامنه ائتلاف‌شان با گستره بيشتري از نيروهاي سياسي بايد ادامه پيدا كند. تلاش اصلاح‌طلبان براي شراكت سياسي با معتدلين جناح مقابل به انتخابات ٩٢ باز مي‌گردد. آن زمان جريان اصلاحات به حدي از عسرت و دوري از قدرت رسيده بود كه سعي كرد براي بازگشت به آن چاره‌اي بينديشد. اين راه‌حل تا امروز نتايج مثبتي براي اصلاح‌طلبان داشته است. البته اين شراكت موجد دردسرهايي از جمله نقش نيروهاي ائتلافي پس از رسيدن به قدرت نيز هست. محسن رهامي، فعال سياسي اصلاح‌طلب معتقد است كه اين ائتلاف تا زماني كه كشور به ساختار حزبي دست پيدا كند بايد ادامه پيدا كند. او بيان مي‌كند كه در چينش كابينه دوازدهم كمتر به اصلاح‌طلبان توجه شده است.

اشاره: با راي اعتماد مجلس به وزراي پيشنهادي روحاني به جز يكي از آنان، تيم دولت استقرار مي‌يابد. اگرچه روحاني در معرفي وزراي دولت يازدهم و استقرار تيم مورد نظرش با مجلس نهم دچار چالش و مشكل بود اما مجلس دهم همانطور كه بارها فعالان سياسي اصلاح‌طلب عنوان كردند، با دولت همراه بود. نشانه آن نيز راي بالايي بود كه وزراي پيشنهادي روحاني گرفتند. ١٢ نفر از وزراي پيشنهادي توانستند بالاي ٢٠٠ راي اعتماد اخذ كنند. غلامرضا ظريفيان، عضو شوراي مركزي مجمع ايثارگران اصلاح‌طلب معتقد است كه از يك طرف اين مساله نشانگر ارتباط خوب بين دولت و مجلس است و از طرف ديگر به نظر مي‌رسد كه دولت در انتخاب وزرا مصالح را در نظر گرفته بود. در واقع اين امر حكايت از اين دارد كه نوعي هماهنگي قبل از انتخاب كانديداها در مجلس صورت گرفته بود. او همچنين بيان مي‌كند كه ممكن است يك جمع‌بندي در يك بخش تاثيرگذاري از مجلس صورت گرفته باشد كه گرايش سياسي خاصي حضور كمرنگ‌تري در عرصه‌هاي مديريتي كشور داشته باشد.