با توجه به این‌که تعداد قابل توجهی از خانواده‌ها در این حوادث تروریستی داغدار شده‌اند، چگونه می‌توان آنان را نسبت به توطئه‌های دشمنان آگاه ساخت؟

الف) همراهی عاطفی و ایجاد اعتماد: مقدمه هرگونه آگاهی‌بخشی؛ نخستین گام، همدردی صادقانه و حمایت عینی از این خانواده‌هاست. باید در کنار آنان بود و رنجشان را به رسمیت شناخت. این همراهی، سرمایه اجتماعی و اعتماد لازم برای انتقال پیام‌های بعدی را فراهم می‌سازد. بی‌اعتمادی اولیه ناشی از غم، با رفتار همدلانه قابل عبور است.

ب) تبیین واقعیت‌های میدانی و افشای نقش مستقیم دشمن؛ پس از ایجاد پیوند عاطفی، باید با اسناد، تصاویر و تحلیل‌های میدانی، واقعیت را شفاف کرد. نشان دادن این نکته ضروری است که تروریست‌ها عوامل اجرایی پروژه‌ای بزرگتر بودند. مصادیق آن شامل: افشای هویت و ارتباطات بین‌المللی عوامل تروریست دستگیرشده؛ مستندسازی حمایت‌های مالی و رسانه‌ای شبکه‌های معاند مانند ایران‌اینترنشنال از آشوب؛ بررسی تطبیقی الگوهای خشونت با تاکتیک‌های گروه‌های تحت حمایت آمریکا و رژیم صهیونیستی (مشابه رفتارهای داعش).

ج) ارائه الگوی مقاومت و پیروزی: از غم تا عزت؛ باید به خانواده‌ها نشان داد که عزیزانشان قربانی یک جنایت تروریستی کور نشده‌اند، بلکه در خط مقدم دفاع از کیان ملی قرار داشتند. تبیین این مفهوم که دشمن با ایجاد رعب، قصد شکستن اراده ملی را داشت، اما خون این عزیزان، سدی محکم‌تر در برابر توطئه ساخت. الگوسازی از شهدای مقاومت در منطقه که چگونه خون آنها باعث بیداری و قدرت بیشتر شد، می‌تواند بسیار اثرگذار باشد.

د) تقویت ارتباط با بدنه انقلاب و نهادهای مردمی؛ جداسازی این خانواده‌ها از بدنه جامعه خطرناک است. باید با تقویت پیوندهای عاطفی و عملی آنان با پایگاه‌های مردمی، مساجد، هیئت‌ها و نهادهای انقلابی، حس تعلق و مسئولیت مشترک را احیا کرد. حضور آنان در جمع‌های مردمی و شنیدن مستقیم بیانات رهبری درباره ارزش صبر و انتقام هوشمندانه، تأثیر عمیقی دارد.

ه) استفاده از بیانات رهبری به عنوان چراغ راه؛ بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی که همواره بر هوشیاری در برابر فتنه‌ها و ایستادگی ملت تأکید دارند، قوی‌ترین سند برای آگاهی‌بخشی است. ایشان با اشاره به ثبات پایدار نظام برآمده از حمایت مردمی، خط مبنای درست تحلیل حوادث را ترسیم می‌کنند. تبیین این که دشمن با خشونت، در پی تخریب همین ثبات و امنیت برآمده از مشارکت مردم بود، کمک می‌کند تا خانواده‌ها رویداد را در چهارچوب کلان جنگ دشمن با ملت ایران ببینند، نه یک حادثه مجزا و بی‌علت.

منبع: پرسمان سیاسی شماره 24