«مجیدرضا حریری» رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین در گفتوگو با «صبح صادق» درباره الزاماتی که دولت و حاکمیت در وضعیت جنگ اقتصادی و نظامی باید مدنظر و در اولویت دستور کار قرار دهند، گفت: «با توجه به اینکه در جنگ نظامی قرار داریم، به نحوی که همگان مطلع هستند از سال گذشته تا کنون دشمن چندین بار به ایران حمله کرده و نیروهای نظامی کشور نیز متقابلاً در این چرخه وارد شدهاند و از سوی دیگر آمریکا ایران را در جنوب کشور تحت محاصره دریایی برای تحمیل فشار بیشتر اقتصادی و کاهش درآمدزایی نفتی قرار داده است، پس در وضعیت جنگی به سر میبریم؛ لذا لازم است دولت و حاکمیت با مردم رو راست باشند و وضعیت اقتصاد جنگ را به همگان اعلام کنند.»
وی در این باره خاطرنشان کرد: «در وضعیت جنگی، اگر دولت وضعیت جنگی را به همگان اعلام کند، سیاستها و راهبردها بسیار متفاوت از زمان عادی میشود؛ بنابراین در این وضعیت دولت باید به جد از منابع ارزی کشور صیانت کند و نباید کالاهای لوکس و گرانقیمتی که عموم مردم از آن استفاده نمیکنند و قدرت خرید آن را ندارند، وارد شود. متأسفانه قوانین و شرایط امروز درست مانند قوانین و شرایط زمان صلح یا زمانی است که جنگی وجود ندارد؛ در حالی که این موضوع، یعنی عادی نشان دادن شرایط خطاست.»
حریری در این باره توضیح بیشتری داد و گفت: «با توجه به اینکه دورنمای صلح و آتشبس پایدار با طرف آمریکایی مشخص نیست، منابع ارزی کشور باید به بهترین نحو ممکن و براساس مختصات اقتصاد جنگی استفاده شود، نه با عناوین زیبا و فریبندهای، مانند ایجاد رقابت در صنعت خودروسازی که تا کنون به مرزهای واقعی رقابت با صنعتگران خارجی نرسیده اقدام به واردات خودروهای لوکس و گرانقیمت کنیم؛ در حالی که میدانیم صرفاً عده معدودی از مردم خریدار این خودروها هستند و همه مردم کشور در این ماجرا ذینفع نیستند.»
رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین در این باره تصریح کرد: «در جنگ اقتصادی و نظامی که کشور تحت فشارهای گوناگونی است و امروز محاصره دریایی نیز به آن افزوده شده است، ورود لوازم خانگی خارجی که نیازمند خروج ارز از کشور است، باید ممنوع اعلام شود؛ یعنی تا جایی که توان داخلی امکان تأمین نیازهای مردم در حوزه لوازم خانگی و سایر کالاها را دارد، باید از واردات و هدر دادن منابع ارزی کشور خودداری کرد. در واقع منابع ارزی کشور باید صرف واردات کالاهای اساسی و مواد اولیه و نه کالاهای لوکس و مصرفی شود.»
این کارشناس و تحلیلگر مسائل اقتصادی با ذکر این نکته که دولتمردان و مسئولان در وضعیت کنونی باید با مردم صادق باشند، گفت: «دولت در خصوص جنگ و پیامدهای آن در همه حوزهها، به ویژه حوزه اقتصادی که اینجا مورد بحث ماست، باید با مردم صادق باشد به این معنا که شتر سواری دولا دولا نمیشود؛ چرا که ما امروز در جنگ مستقیم نظامی و اقتصادی با دشمن قرار داریم و در عمل باید به این مفهوم بسیار مهم برسیم که جنگ باید به تمرکز در تصمیمگیریها منجر شود.»
وی در این باره توضیح بیشتری داد و گفت: «وقتی میگوییم جنگ، یعنی تمرکز در تصمیمگیریها، به معنای آن است که در چنین وضعیتی به هیچ وجه نباید به نسخههای برخی اقتصاددانان، که از اجرا و پیوستن به اقتصاد آزاد و آزادی در قیمتگذاری سخن میگویند، توجه کنیم؛ چرا که این سخنان و این فرمولها جایی در اقتصاد جنگی ندارد، بلکه فقط مخاطرات کشور را افزایش میدهد.»
حریری معتقد است: «در حالی که کشور درگیر جنگ نظامی مستقیم با آمریکاست، این سؤال مطرح میشود که چرا رئیس سازمان توسعه تجارت بر این نکته بسیار منفی تأکید دارد که صادرکننده ۶۰ درصد ارز را میتوانند برگردانند؛ اما درزمینه ۴۰ درصد باقیمانده مختار هستند! این سخن به معنای آن است که دهها میلیارد دلار در سال به کشور بازگردانده نشود! چرا رئیس سازمان توسعه تجارت در حالی که کشور به شدت نیازمند ورود ارز است، باید این چنین نسخههایی برای کشور بپیچد؟»
حریری با انتقاد از این نوع مدیریتها در کشور، گفت: «مدیرانی که در بحبوحه جنگ اقتصادی چنین نسخههایی میپیچند، قطعاً درک مناسبی از وضعیت کشور ندارند. اینجا دیگر جای مدارا نیست؛ چرا که منافع ملی و عموم مردم ایران که در وضعیت سخت اقتصادی به سر میبرند مطرح است؛ لذا مدیرانی که نسخههایی علیه تأمین امنیت ملی در همه حوزهها میپیچند که بخش اقتصادی نیز یکی از حساسترین این حوزههاست، قطعاً ضد منافع ملی عمل میکنند؛ بنابراین، در این شرایط دولت نباید با آنها رودربایستی کند، بلکه باید مدیرانی را که متوجه شرایط جنگ هستند، روی کار بیاورد و مدیرانی را که متوجه شرایط نیستند، کنار بگذارد.»
رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین تصریح کرد: «برای نمونه، طی چند روز گذشته رئیس سازمان توسعه تجارت از بانک مرکزی گلایه میکند چرا صادرات ریالی را نمیپذیرد، در حالی که خوب میدانیم در این وضعیت صادرات ریالی مطلوب نیست؛ چرا که خرید اسکناس ارز از بازار آزاد با قیمت حدود ۱۹۰ هزار تومانی به فشار بر بازار ارز و افزایش قیمت ارز منجر میشود. بیتردید، در این وضعیت دیگر جای تکرار بیخردیهای مدیریتی نیست؛ چرا که اگر این رفتارها عامدانه هم نباشد رفتارها ومدیریتهای ناآگاهانه کشور را در مسیر سراشیبی سختی قرار میدهد که به نفع مردم نیست.»
وی در ادامه بحث تأکید کرد: «مردم را باید برای بدترین وضعیت اقتصادی آماده کرد، ضمن اینکه با سیاستهای درستی که منافع عموم مردم را تأمین کند، باید حمایتهای اجتماعی را هم ارتقا داد. در کشوری که بیش از ۷۶ درصد خانوارها با ماهی ۲۵ میلیون تومان و کمتر از آن زندگی میکنند، نمیتوان مدام مردم را تحت فشار قرار داد و گفت این را نخر آن را نخور و...؛ چرا که به طور طبیعی بخش بزرگی از مردم نمیتوانند تمام کالاهای مورد نیازشان را خریداری کنند. در چنین وضعیتی، تمام چیزهایی که «بازار آزاد» یا «آزادی اقتصادی» و «لیبرالیسم اقتصادی» نامیده میشود، باید کنار گذاشته شود تا دولت بر اقتصاد جنگی متمرکز شود. در اقتصاد جنگی، نمیتوان گفت ارز صادرکننده متعلق به خودش است؛ چرا که صادرکننده از منابع و انرژی ارزان این مردم برای صادرات بهره برده است؛ لذا نباید عدهای از منابع ارزان به نفع خود استفاده کنند، در حالی که بخش قابل توجهی از مردم جامعه تحت فشار اقتصادی قرار دارند.»