با توجه به شکنندگی اوضاع داخلی عراق و اختلافات میان دولت و گروههای مقاومت، ورود مستقیم و رسمی مقاومت عراق به یک جنگ گسترده پایین ارزیابی میشود اما پاسخ محدود، غیرمستقیم و بازدارنده علیه آمریکا یا منافع آن در منطقه بسیار محتمل است. بهویژه اینکه گروههای مقاومت عراق از پاسخ اجتنابناپذیر بعد از ماه صفر سخن گفتهاند و از حمله به منافع یا تجهیزات آمریکا در عراق و حتی عربستان نام بردهاند. چنین پاسخی میتواند در قالب حمله محدود پهپادی یا موشکی، عملیات علیه منافع آمریکا در منطقه، یا اقدامات سایبری و امنیتی انجام شود، بدون آنکه لزوماً به اعلام جنگ فراگیر منجر شود.
نکته مهم این است که همه گروههای مقاومت عراق لزوماً وارد اقدام رسمی و آشکار نمیشوند؛ زیرا چنین اقدامی میتواند شکاف داخلی، فشار آمریکا، تحریم و حتی درگیری مستقیم با دولت عراق را تشدید کند. با این حال، اگر حملات ادامه پیدا کند یا رهبران مهم حشدالشعبی هدف قرار گیرند و دولت هم واکنش مؤثری نشان ندهد، فشار برای پاسخ نظامی افزایش خواهد یافت.
البته سیاست محتمل دولت عراق حرکت در مسیر موازنه است، یعنی از یک سو حمله خارجی را محکوم میکند و پیگیری دیپلماتیک و حقوقی را پیش میبرد، و از سوی دیگر، نمیخواهد عراق به میدان جنگ آمریکا، ایران و کشورهای عربی تبدیل شود. بنابراین بغداد احتمالاً بر انحصار سلاح در دست دولت، جلوگیری از استفاده از خاک عراق علیه همسایگان و در عین حال مذاکره با گروههای مقاومت برای کنترل بحران تأکید خواهد کرد.
پرسمان هفته سال دوم- شماره 56