نه عقلانیت است و نه خردمندی!

معاون اجرائی رئیس جمهور در سخنانی می‌گوید؛ من اگر بودم و می‌دانستم آمریکا رهبر ما را شهید می‌کند، دست از غنی سازی بر می‌داشتم!

ایشان این سخنان را با استناد به عقلانیت و خردمندی مطرح کرده و تصور می‌کند، اگر ما با محاسبه سود و زیان شهادت رهبری، غنی سازی را تعطیل می‌کردیم رهبری به شهادت نمی‌رسید.

در اینکه این نوع استدلال تا چه حد منطقی، عقلانی و متکی بر خردورزی سیاسی است، چند نکته را باید مورد توجه قرار داد.

۱ _ آیا مشکل اصلی آمریکا با ایران فقط موضوع هسته‌ای است که با دست کشیدن ایران از غنی سازی، آمریکا دست از دشمنی با ملت ما دست بردارد.

۲ _آیا بعد از دست کشیدن ایران با چنین استدلالی از غنی سازی با هدف جلوگیری از جنگ، آمریکایی‌ها موضوع موشکی را مطرح نمی‌کردند و خواهان برچیدن صنعت موشکی در کشور عزیزمان نمی‌شدند؟

آن گاه با منطقی که معاون اجرائی رئیس جمهور اسم آن را عقلانیت و خردورزی می‌گذارد، حتما برای جلوگیری از جنگ و پیامد‌های آن و از جمله شهادت رهبرمان، باید صنعت موشکی را هم برچیده و خود را خلع سلاح می‌کردیم.

۳ _ بعد از هسته‌ای و موشکی، اگر آمریکا و ترامپ زیاده خواه، روی دیگر مؤلفه‌های قدرت ایران یکی پس از دیگری تمرکز می‌کرد و خواستار برچیدن آن‌ها می‌شد، از منظر این معاون رئیس جمهور چگونه باید عمل می‌کردیم؟

بسیار پاسخ روشن است، با این نحوه استدلال باید از تمامی مؤلفه‌های قدرت کشورمان را محروم و در نهایت ناتوانی تسلیم می‌شدیم؛ چرا که مشکل آمریکا صرفا هسته‌ای یا موشکی نیست، آمریکا با هویتی به نام جمهوری اسلامی و با ملت مستقل و عزت طلبی، چون ایران که در حال پیشرفت می‌باشد، اختلافات مبنایی و اصولی دارد.

آمریکا به تعبیر امام شهید، ۴۷ سال است که می‌خواهد ایران را ببلعد و ملت ایران، مانع این بلعیدن شده است.

مگر خود ترامپ متوهم و قمارباز با صراحت نگفت؛ رؤسای جمهور پیشین آمریکا ۴۷ سال است که می‌خواهند در ایران جمهوری اسلامی را براندازند ولی موفق نشده‌اند؛ اما من این کار را خواهم کرد؟

بنابراین عقلانیت و خردورزی سیاسی در مقابل دشمنی، چون آمریکا، اتخاذ همان سیاست‌ها و راهبرد‌هایی است که آقای شهید ایران برای ساختن ایران قوی در پیش گرفتند.

اصرار بر حفظ صنعت هسته‌ای و چرخه سوخت با غنی سازی در سطح مورد نیاز در داخل ایران، دقیقا یک سیاست مبتنی بر عقلانیت و از لوازم ساخت ایران قوی می‌باشد.

بر همین اساس، بسیار روشن است که هر نوع اقدام مقابل در مسیر از دست دادن مؤلفه‌های قدرت و از جمله صرف نظر کردن از غنی سازی و چرخه سوخت، در مقابل آمریکایی که به دنبال بلعیدن ایران است؛ هیچ نسبتی با عقلانیت و خردورزی سیاسی ندارد.

عقلانیت و خرد سیاسی در شرایط کنونی، در ایستادگی و مقاومت در برابر زورگویی و زیاده خواهی آمریکا و حفظ و تقویت تمامی مؤلفه‌های قدرت است.