همه؛ از مسئولین و مردم تا نخبگان و جریانات باید بین نقد و تخریب تفاوت قائل شده و بر ارایه نقاط قوت تاکید و برای نقاط ضعف برنامه داشته و به اندازه وسعِ خویش در جغرافیایی تاثیرِ خود جهتِ رفعِ ضعفها همت گذارند
وقتی به مواجهه تمدنِ غرب با انقلابِ اسلامی در این بیش از چهار دهه نگاهی میکنیم؛ به این نکته میرسیم که دشمنان در یک باهمباییِ بیسابقه با همهِ ائتلافها و امکاناتشان در کنارِ تلاشِ بیحدواندازه در صدد شکستِ ما برآمدند که امامِ شهید از آن، تعیبرِ «بیش فعالیِ استکبار» نموده و فرمودند: «در مسائل جهانی آن چیزی كه از همه واضحتر و بارزتر است، بیش فعال شدنِ جبههی مقابل ماست. بیشفعالی به این معنا كه تحرك، زیاد است؛ كارهای گوناگون انجام میدهند... به این در و آن در میزنند... تحریم، قطعنامه، تهمت، جوسازی علیه نظام اسلامی، تقویتِ معارضان داخلی... همهی وسائل ارتباطی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی را به كار گرفته... به این طرف و آن طرفِ دنیا مسافرت می كنند، با سران و رهبران كشورها تماس گرفته و دائم کشورهای دیگر را علیه ایران وادار می كنند... این بیشفعالی امروز به نظر من بارزترینِ حوادث است.» ۱۳۸۹/۰۶/۲۵
در چنین میدانِ نبردی؛ درکِ درست از شرایط و ارایه آن در افکارِ عمومی بویژه ملتِ مبعوث شده امری مهم و ضروری است؛ چرا که برداشتِ دشمنِ سلطهگر و مستکبر از ماهیتِ انقلاب اسلامی برابر است با نفیِ سلطه و استکبار و ضدیت با ظلم و جور جهانی که ذاتِ نظامِ سرمایهداری و باطنِ این تمدنِ بی رحم است و اینکه بقای نظامِ زیادهخواهِ غرب بر چپاولِ سرمایههای کشورهای برخوردارِ قارههای آسیا و آفریقا و جهل و بیگاریِ ملتهای آنان نهفته است؛ لذا بقاء و پیروزیِ انقلاب اسلامی مساوی است با پایانِ نظمِ مافیایی و جانیِ غرب...
در این نگاهِ کلان به صحنه نبرد است که پیام امام خامنهای مدظلهالعالی با تاکید بر اصلِ روایتِ قدرت و قوّت در کنارِ تدبیر نه هیاهو! برای نقاطِ ضعف و چالشها در کنار تکیه بر وحدت و انسجام و توجه به مسایل اقتصادی و معیشتی مردم و در نهایت امرِ فراراهبردیِ فرهنگ در هفته دولت صادر میشود.
و این مقدمه به معنای ایجادِ یک جمعبندی دقیق و عمیق از آنچه در صحنه میگذرد؛ برای این بود که؛ بدانیم و این آگاهی را به درستی نشر دهیم که دشمنانِ دست و پا بسته در میدانِ نبردِ نظامی که روایتِ شکستهایشان در این میدان نه از قولِ ما بلکه از زبان و قلمِ شخصیتها و رسانههای معروف و مشهور غرب پرتکرار در حال انتشار است؛ امیدشان را به جنگِ شناختی و بهرهگیری از نبردِ ترکیبی با ضریب دادن به فشارِ اقتصادی در کنار ایجادِ دوگانههای موهومی چون امنیت یا معیشت، جنگ یا مذاکره، وفاق یا تندروی و... بستند تا این بستر زمینهای شود برای احیای مجددِ آشوبهای خیابانی با بهرهگیری از ظرفیتِ گروهکها، جریاناتِ ضد انقلاب و سرجوخههای شر و نفاق و اینکه کشورِ پیروز در لبه جلوی نبرد را به داخل بکشانند و از میدان مبارزه در بیرونِ مرزها دور کنند! و اینجاست که باید؛
1- همه؛ از مسئولین و مردم تا نخبگان و جریانات باید بین نقد و تخریب تفاوت قائل شده و بر ارایه نقاط قوت تاکید و برای نقاط ضعف برنامه داشته و به اندازه وسعِ خویش در جغرافیایی تاثیرِ خود جهتِ رفعِ ضعفها همت گذارند...
2-مسولین از قوای سه گانه دعوای ِبیرونی را به جلسات کارشناسی درونی ببرند و با نگاهی همدلانه و در جهتِ حلِّ مشکل چانهزنی و تضارب آراء نمایند و دلسوزانه اصلاحِ امور از جمله حلِ چالشهای اقتصادی را با محوریتِ اقتصاد مقاومتی پیگیری نمایند...
3- نخبگان و تربیون داران و گردانندگان تجمعات شبانه و مساجد و هیئتها و نظامهای آموزشی نیز بر مقوله فرا راهبردی فرهنگ و تعلیم و تربیت به عنوان امری کلیدی و بلندمدت توجه جدی کنند و اگر شروعی نداشتیم یا شروعی بوده و کمرمق بوده این فرصت، همان روز ِ مبادایی است که باید با همتی جهادی کار کرد تا زیربنای تحولات مثبت اقتصادی، سیاسی و اجتماعی که همانا کارِ درستِ فرهنگی است، انجام شود.
چرا که وقتی به چالشهای مختلفِ جامعه نگاه میکنیم خیلی از عللِ آن بر میگردد به نبودِ فرهنگ درست در آن عرصه مثل چالشهای اقتصادی که عمدهترین عواملِ آن همانا؛ عدم حاکمیتِ فرهنگ اسلامی در زمینه کار و تلاش تا اصلاحِ الگوی مصرف و تولید و مواسات و یا نبودِ انصاف و وجدان کاری یا انضباط اجتماعی و مالی و... میباشد که مورد تاکید امام شهید در نامگذاری سالهای گذشته بود.
دیگر چالشها نیز با اصلاحِ فرهنگ و تعلیم و تربیت دینی با هزینه کمتر و تاثیری ماندگار قابل حل است، آنگونه که در بخش نظامی، علمی و فناوریهای روز با تکیه بر همین نگاه و فعالسازی استعدادهای ایرانی بر بستر آموزههای دینی به اینجایِ از قدرت و قوت رسیدیم که جبهه بزرگِ استکبار با همه عِدّه و عُدّه را در جنگی جهانی شکست دادیم.