گاهی باور کردن بعضی رفتنها دشوار است؛ انگار بخشی از تکیهگاه روزگار ناگهان از برابر چشمها کنار میرود. هنوز هم هر بار که نامش را میشنوم، ذهنم به سالهایی میرود که در بزنگاههای سخت، صدایش مایه آرامش دلها بود و نگاهش امید را در دل مردم زنده نگه میداشت. بزرگان را تنها با مسئولیتهایشان نمیتوان شناخت؛ آنچه آنان را ماندگار میکند، ردپایی است که بر دل انسانها میگذارند و رهبر شهید همان مسئولی است که بر دلهایمان مهمان شد.
مولاجان یا صاحبالزمان (عج) میدانم شما هم داغدارید؛ داغدار کسی که در سلامهایش به شما با تمام وجود اشک میریخت و صدایتان میکرد؛ با این همه اندوه، اما ما منتظریم که بیایید تا آقای شهیدمان را در سپاهتان ببینیم و افتخار کنیم که رهبرمان سرباز شماست.