معنای یک پبروزی!

«عبدالسید» پزشک ۴۱ ساله اهل میشیگان، در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات برای کرسی سنای آمریکا از این ایالت به پیروزیی دست یافت که بسیاری از تحلیلگران سیاسی آمریکا آن را غیرمنتظره و حتی کم‌سابقه توصیف کرده‌اند. نام کامل او «عبدالرحمن محمد السید» است و در شهر روچستر هیلز میشیگان به دنیا آمد؛ پدرش مهاجری مصری و مادر ناتنی‌اش هر دو مهندس بودند. او تحصیلات خود را در دانشگاه میشیگان در رشته‌های زیست‌شناسی و علوم سیاسی آغاز کرد و به‌عنوان سخنران دانش‌آموختگان سال ۲۰۰۷ این دانشگاه انتخاب شد. سپس بورسیه رودز را برای ادامه تحصیل در دانشگاه آکسفورد دریافت کرد و دکترای بهداشت عمومی گرفت.

او در سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ مدیر اداره بهداشت شهر دیترویت و سپس مدیر اداره بهداشت شهرستان وین بود. عبدالسید در سال ۲۰۱۸ برای فرمانداری میشیگان نامزد شد هرچند در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها با اختلافی نسبتاً کم به گرچن ویتمر باخت؛ کسی که اکنون فرماندار فعلی همین ایالت است. او همچنین میزبان یک پادکستی با محتوای سیاسی و پزشکی به نام «آمریکای کالبدشکافی شده» است و پیش از ورود جدی به سیاست، سال‌ها در دانشگاه کلمبیا تدریس کرده بود.

نامزدی او برای سنا از همان ابتدا با مخالفت شدید بخشی از بدنه حزب دموکرات همراه بود. رقیب اصلی او، «هیلی استیونز» نماینده چهاردوره‌ای کنگره، از حمایت چهره‌های ارشد حزب از جمله گرچن ویتمر، چاک شومر رهبر اقلیت دموکرات کنگره و چند سناتور دیگر برخوردار بود. در کنار این حمایت‌های سیاسی، لابی صهیونیستی آمریکا (ایپاک) و گروه‌های هوادار رژیم صهیونیستی نیز حدود ۷۰ میلیون دلار برای شکست او هزینه کردند. او در طول کارزار انتخاباتی موضعی صریح در قبال جنگ رژیم صهیونیستی در غزه گرفت و همین موضع، همراه با حضور جنجالی یک فعال رسانه‌ای ضد صهیونیستی در کنار او، به یکی از نقاط بحث‌برانگیز کارزارش تبدیل شد. با این اوضاع، وی کوشید کانون توجه کمپین را بر مسائل داخلی نگه دارد و شعار کارزار خود را در سه جمله خلاصه کند: «پول را از سیاست بیرون کنید، پول را به جیب مردم بازگردانید، بیمه درمانی همگانی برای همه». او همچنین مدعی بود برخلاف رقیبش، حتی یک دلار هم از شرکت‌ها و منابع مالی بزرگ دریافت نکرده است.

سرانجام، نتیجه آرا پس از ساعت‌های طولانی شمارش آرا اعلام شد و نشان داد عبدالسید با اختلافی کمتر از یک درصد از استیونز پیشی گرفته است. این پیروزی در حالی به دست آمد که کارزار او تقریباً با نسبت یک به نه در هزینه‌های تبلیغاتی به لطف پول‌های صهیونیست‌ها از رقیبش عقب بود؛ نکته‌ای که سناتور کهنه‌کار، «برنی سندرز» آن را خارق‌العاده‌ترین پیروزی سیاست مدرن آمریکا خواند. تحلیلگران معتقدند رمز موفقیت او در پیام ساده و همه فهم کارزارش، بسیج رأی‌دهندگان جوان و توجه به جوامع عرب‌تبار و مسلمان میشیگان، و نارضایتی گسترده از تشکیلات سنتی حزب دموکرات بود. پیروزی او در کنار موفقیت چند نامزد دیگر از جناح پراگرسیو حزب دموکرات در همان روز، از جمله شکست نماینده هوادار رژیم صهیونیستی، «شری سانیدار» برابر یک چهره سوسیالیست بخشی از یک روند گسترده‌تر در سراسر آمریکا، از کالیفرنیا و کلرادو تا پنسیلوانیا و نیویورک، به شمار می‌رود.

با این پیروزی، عبدالسید در انتخابات سراسری ماه نوامبر با مایک راجرز، نامزد جمهوری‌خواه مورد حمایت دونالد ترامپ، رقابت خواهد کرد؛ رقابتی که لابی رژیم از همین حالا اعلام کرده برای شکست او دوباره هزینه خواهد کرد. عبدالسید برای دوره پیش رو بر همان محور‌های اصلی کارزارش تأکید دارد، از جمله تصویب قانون بیمه درمانی همگانی، لغو رأی دیوان عالی که هزینه‌های نامحدود انتخاباتی شرکت‌ها را مجاز می‌داند، ممنوعیت هزینه‌کرد گروه‌های ذی‌نفع در انتخابات، پایان دادن به انتصاب مادام‌العمر قضات دیوان عالی، و بازسازی ساختار نهاد مهاجرتی آیس. او همچنین خواستار افزایش مالیات بر درآمد‌های بالای یک میلیون دلار و ثروت‌های بیش از یک میلیارد دلار، مالکیت عمومی بر شرکت‌های هوش مصنوعی، و وضع مقررات سخت‌گیرانه‌تر بر شرکت‌های بزرگ فناوری و اجاره کوتاه‌مدت مسکن است.

پیروزی عبدالسید را می‌توان نشانه‌ای از تحولی عمیق‌تر در سیاست آمریکا دانست، در صورت پیروزی وی در دور بعد، السید به اولین سناتور مسلمان تاریخ آمریکا تبدیل می‌شود و این مسئله ضربه‌ای نمادین به قدرت مالی و سیاسی ایپاک و بخش هوادار رژیم صهیونیستی در حزب دموکرات وارد خواهد کرد و نشان می‌دهد هزینه‌های کلان تبلیغاتی و حمایت چهره‌های ارشد حزبی، به‌تنهایی دیگر تضمین‌کننده پیروزی در انتخابات نیستند. واکنش تند دونالد ترامپ، که عبدالسید را کمونیستی متنفر از یهودیان و اسرائیل خواند نیز نشان داد این پیروزی در سطح ملی نیز بازتاب یافته است. از سوی دیگر، پیروزی او در میشیگان ایالتی نوسانی که کمتر از دو سال پیش به ترامپ رأی داده بود اهمیتی فراتر از پیروزی‌های مشابه در حوزه‌های امن دموکرات‌ها دارد. در این وضعیت، می‌توان گفت پیروزی السید و پیروزی‌های مشابهی مانند ممدانی در نیویورک الگویی تازه پیش روی جناح پراگرسیو حزب دموکرات در سطح ملی می‌گذارد که در آینده‌ای نزدیک می‌تواند به اتخاذ سیاست‌هایی مستقل‌تر از لابی صهیونیستی و نزدیک‌تر به واقعیت جامعه آمریکا منجر شود.