ویرانه مانیل

«فیلیپین» کشوری آسیایی است که در جنوب شرقی آسیا و در غرب اقیانوس آرام و بین دریای جنوبی چین و دریای فیلیپین و در شرق کشور ویتنام قرار گرفته است. فیلیپین از سال ۱۵۲۱ تا ۱۸۹۸ مستعمره کشور اسپانیا بود و نام این کشور نیز از نام پادشاه اسپانیا «فیلیپ دوم» گرفته شده است. فیلیپین در سال‌های پیش از میلاد یکی از مراکز بازرگانی در منطقه جنوب شرقی آسیا بود. نخستین اروپاییانی که به این جزایر آمدند، همراهان «فردیناند ماژلان» کاشف معروف بودند که در سال ۱۵۲۱م، به همراه او این جزیره را کشف کرده و به این سرزمین پای نهادند.

در اواسط قرن شانزدهم، اسلام به تدریج به مناطق شمالی فیلیپین راه یافت و تا مانیل گسترش پیدا کرد؛ البته نفوذ اسلام در این جزایر، فقط در مناطق ساحلی بوده و مناطق درونی همچنان دست نخورده باقی مانده بود. به دلیل عقب افتادگی ساکنان این قسمت‌ها بود که اسپانیا توانست سلطه خود را بر آنها اعمال کند. با پیروی رهبران قبایل از سیاست‌های استعماری اسپانیا، راه نفوذ این کشور در فیلیپین هموارتر شد. برخلاف دیگر مناطق آسیای جنوب شرقی که سربازان و نظامیان، استعمار را رواج دادند، در فیلیپین مبلغان مذهبی پرچم‌دار استعمار اسپانیا بودند.

در اوایل قرن نوزدهم، بیش از دویست سال از حکومت اسپانیا در فیلیپین می‌گذشت و گروه زیادی از مردم این کشور که زیر نفوذ و آموزش فرهنگ مذهبی اسپانیا بودند، برای اشغال پست‌های دولتی و مذهبی شرایط لازم را داشتند؛ اما با همه اینها، اسپانیایی‌ها حاضر نبودند که آنها را بین خود بپذیرند.

اسپانیا افزون بر تأثیر فرهنگی و مذهبی در فیلیپین، اقتصاد فئودالی را نیز پایه‌ریزی کرد که پس از گذشت چند قرن به طبقه‌بندی اجتماعی و جامعه فئودالی منجر شد؛ هنوز هم این وضعیت به صورت جدیدتر در فیلیپین وجود دارد و بعضی از خاندان‌های بزرگ همچنان قدرت سابق خود را دارند.

فیلیپین در جنگ بین آمریکا و اسپانیا مستعمره آمریکا شد و سپس در جنگ جهانی دوم به تصرف ژاپن درآمد و در سال ۱۹۴۶، در حالی که مانیل ویرانه‌ای بیش نبود، حکومت جمهوری در این کشور به وجود آمد.