بازگشت به درگیری: آیا جنگ برای تثبیت توافق اجتناب‌ناپذیر است؟

من از حوزه نظامی حرف نمی‌زنم، چون بعضی از اینها نشانه‌های نظامی لازم دارد. چون مثلاً الان نظامی‌ها می‌گویند که آمریکا مقدورات و تجهیزات جنگی‌شان را از منطقه بیرون نبردند و تا حدی تقویت هم شده است فلذا می‌تواند علامت این باشد که آنها مهیای جنگ هستند. در حالی که در ماجرای نقض آتش بس در لبنان ما آماده حمله به اسرائیل شدیم، آمدند جلویش را گرفتند پس او آماده جنگیدن نیست. من این چنین ارزیابی نقطه به نقطه می‌کنم. حتی پیش از این، در موشک‌پرانی بین ما و آنها بر سر هلیکوپتر آپاچی، ۲۴ ساعت وقت تلف کرد تا ارزیابی کنند و بگویند که خلبانان ما کشته نشده‌اند.

در حالی که برخی می‌گویند حتماً کشته شدند. آخر هم آمد و گفت یک پهپادی آمده زده و ما هم تلافی خواهیم کرد. تلافی هم که کردند از نوعی بود که به تنش بیشتر دامن نزند. پیغام هم داد که ما جایی زدیم که تنش بیشتر نشود. ولی ما زدیم جوری که دردشان هم آمد. با این وجود آنها ادامه ندادند. من می‌گویم که همه اینها را می‌توان فرض بر این گرفت که آنها نمی‌خواهند به جنگ ادامه دهند. البته یکی از دلایل این موضوع می‌توان به ملاحظات سیاسی آنها برگردد که دارند برای انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره در نوامبر مهیا می‌شوند. بخش دیگر هم می‌تواند مربوط به رفقای منطقه‌ای آنها باشد که دنبال توسعه تنش در منطقه نیستند.

الان تقریباً بدون استثنا تمام دوستان منطقه‌ای آمریکا - عربستان، امارات، قطر، بحرین و کویت - به آمریکایی‌ها گفته‌اندکه کاری کنید که دیگر درگیر نشویم. بعضی‌هایشان دارند به ما هدایایی می‌دهند. در برخی جا‌ها خوب هم همراهی کرده‌اند. در ماجرای گیر کردن هزاران کانتینر تجاری، امارات همراهی کرد. یا مثلاً در ماجرای دریافت حق پخش تلویزیونی جام جهانی یکی از این کشور‌ها به ما کمک کرد و پولش را هم خودش داد.